خط: نسخ، کا: حسینعلی کابناهانی، تا: ۱۱۸۶ق [الفبائی ف: ۲۲۳]
● حسینیه / شعر / فارسی
hoseynīye
حسینی، ابو تراب، ق۱۳ قمری
hoseynī, abū torāb (- 19c)
منظومهای است حدود ۱۳۰۰ بیت در نعت باری تعالی و پیغمبر اکرم و ائمه اطهار و اصول دین و فروع دین و پند و نصیحت و مدح ناصر الدین شاه قاجار و توصیه به فرزندش و در حواشی نسخه غزلیات و چند بندی در مصیبت امامان آمده است از همین شاعر. نویسنده دارای کتاب دیگری بوده است به نام «مفتاح الکنوز» که شامل شش کنز است در فضایل و مصائب چهارده معصوم (ع). شاعر این اشعار را را به خاطر فرزندش میر سید حسین حسینی در اواخر قرن ۱۳ ساخته است و گمان میرود همان ابوتراب بن حسن حسینی باشد که از مردم دیه چشمه در نطنز کاشان باشد که دیوانی هم دارد به نام دیوان جوزا نطنزی. [فهرستواره منزوی ۸۱۴/۱۰]
مشهد؛ الهیات؛ شماره نسخه: ۲۲۴۶۹
آغاز: آغاز فهرست: بسمله - کاشف اسرار خدای جلیل ×× آنکه بر او حمد شد ستی خلیل ... / نور دو چشمان منی ای حسین ×× ناصر تو باد شه خافقین
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ افتادگی: انجام؛ تملک: حسین مورخ محرم ۱۳۱۰ق، حسین ابن ابو تراب که پسر مؤلف است با تاریخ ۱۳۱۱ق؛ جلد: تیماج عنابی، کاغذ: فرنگی، ۵۹گ، ۱۲ سطر (۱۳/۵×۷)، اندازه: ۱۴/۵×۲۰سم [ف: ۲ - ۶۷۲]
● حسینیه / شعر / فارسی
hoseynīye
طباطبائی تبریزی، محمد حسین بن محمد علی، ق۱۳ قمری
tabātabā'ī tabrīzī, mohammad hoseyn ebn-e mohammad ‘alī (- 19c)
دوازده بند است هر کدام دارای دوازده بیت در مرثیه امام حسین علیه السلام با تخلص «نوا» و با سر آغازی به نثر
آغاز: الحمدلله الذی من علینا بنبوة محمد و آله ... چون در کتب مراثی فضیلت گریه نمودن را بر حضرت امام حسین ... آغاز سروده ها: چوشمر پانهاد به میدان کربلا ×× بر خواست واحسین زبیابان کربلا [دنا ۶۵۸/۴؛ فهرستواره منزوی ۸۱۵/۱۰]
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۶۴۲۹/۱
آغاز: برابر خط: نستعلیق، بیکا، تا: ربیع الاول ۱۲۶۰ جا: تفلیس، مجدول؛ جلد: مقوایی، ۱۳گ (۱پ-۱۳ر)، اندازه: ۱۲/۵×۲۰/۵سم [ف: ۱۷-۳۸]
● حسینیه / کلام و اعتقادات / فارسی
hoseynīye
مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۲۴۸۵۹
آغاز: بسمه. الحمدلله الذی منعلینا بمعرفة الانبیاء؛ انجام: ان الذى يؤذن الله و رسوله ... سنه ۱۰۵۹
خط: نستعلیق، بیکا، تا: ۱۰۵۹ق [رایانه]
حسیه ← نکات
الحشایش ← قوی الاغذية
● الحشائش = الادوية المفردة = خواص الاشجار = هیولى علاج الطب / طب / عربی
al-ḥašā’iš = al-adwīyat-ul mufrada = xawāṣṣ-ul ašjār = hayūlā ‘ilāj-iṭ ṭibb
پدانیوس دیوسکوریدس، ق ۱ میلادی
pedānīyūs dīyūskorīdos (- 1c)
مترجم: مسیحی، مهران بن منصور، ق ۶ قمری
masīhī, mehrān ebn-e manṣūr (12c)
به دستور: نجم الدین الب اینانج قتلغ بک ابوالمظفر البی (۵۴۸-۵۷۵ق) فرزند تمرتاش بن ایلغازی بن ارتق
اصل کتاب تألیف پدانیوس دیوسکوریدس (قرن اول میلادی) یا چنان که در کتب عربی مسطور است دیوسقوریدس از مشاهیر اطبای متقدم و فحول علمای علوم ادویه مفرده است که آن را احیاناً به اسامی دیگری از قبیل مفردات و یا به لحاظ تعداد مقالات اصلی که پنج مقاله است به خمس مقالات نیز موسوم کردهاند و آن که موضوعاً اختصاص دارد به بحث و تحقیق در باب خواص و منافع عقاقیر و مفردات ادویه از همان زمان تألیف به جهت اشتمال بر دقائق و بدایع نکات علمی بهخصوص به جهت بسط و اشباع و تفصیل و جامعیت غالباً بل دائماً مطمح نظر و محل اعتنای تام عموم طبقات اطبا بوده و قرنها چه در بلاد و نواحی مختلف اروپایی به زبان اصلی یونانی و ترجمه لاتینی و چه در اقطار و انحاء ممالک وسیع اسلامی به واسطه ترجمه سریانی و عربی همواره نزد کافه مؤلفین کتابهای طبی و قرابادین از ارکان و امهات کتب در نوع خود محسوب میشده است.
اصل این کتاب چنان که مذکور شد به زبان یونانی است و در آن مؤلف بالغ بر ششصد گونه از نباتات و تعداد کثیری از پرندگان و حیوانات بری و بحری را به تفصیل و اشباع تمام مورد مطالعه و مداقه قرار داده و آن را به حسب موضوعات در