فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۱۳، ص ۲۷

۲۷ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۱۳
آذربایجان ۷۰؛ مجمع الفصحا ۸۰/۲؛ روضة الصفای ناصری؛ فهرستواره منزوی ۳۱۶/۱ و ۸۰۸/۱۰] ۱. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۲۶۶۱/۹ آغاز: برابر؛ انجام: همگی آزاد مجنون بید مولهش خیابان صنوبر و شمشاد خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن ۱۳، جا: تهران (احتمالا)؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج قرمز، ۵۲ص (۱۵۸-۲۰۹)، ۱۲سطر (۱۱×۱۵)، اندازه: ۱۷×۲۱/۵سم [ف: ۶ - ۲۲۸] ۲. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۲۸۳۲ آغاز: برابر؛ انجام: تبسمی ملاحت نمک پرورده دهانش خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: محتملاً قرن ۱۳؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوایی، ۳۵گ، ۱۵ سطر (۱۱×۲۱)، اندازه: ۲۰×۲۹سم [ف: ۶-۴۷۶] ۳. تهران؛ ادبیات؛ شماره نسخه: ۲۳۹ آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق، کا: محمد مهدی عرب بن محمد اشرف متخلص به مشرب، برای میرزا جعفر نواب، تا: ۳ شعبان ۱۲۰۸ق [ف: ۳ - ۱۵] ۴. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۳۴۲۶-۱۷/۲۰۶ آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق، کا: عبدالعظیم بن محمد تقی بیدگلی، تا: ۱ صفر ۱۲۱۶ق، جا: زواره؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، ۱۰۰گ، ۱۸-۲۲ سطر، اندازه: ۸×۱۶سم [ف: ۳ - ۱۶۲۷] ۵. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۲۸۶۳ آغاز: برابر؛ انجام: و پرتو کوکب توجه اصحاب استعداد بر آن ماند. پایان نسخه: این کتاب لطیف بدیع مشهور بحسن و دل است تحریراً فی شهر رجب المرجب سنه هزار و دویست و پنجاه و دو خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: ۱۲۵۲ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوایی لاکی، ۸۰گ، ۱۵سطر (۹×۱۴)، اندازه: ۱۴×۲۳سم [ف: ۶ - ۵۱۹] ۶. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳۶۱۳ آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: دوشنبه ۱۵ ذیقعده ۱۲۶۳ق؛ صفحه نخستین نونویس آخوند ملاعلی عمو به گواهی علی بن اسمعیل عماد آشتیانی در ۲۵ صفر ۱۳۲۰ (آغاز)؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج عنابی، ۱۰۶گ، ۱۵ سطر (۶×۱۴)، اندازه: ۱۳×۲۳سم [ف: ۱۲ - ۲۶۱۶] ۷. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۸۸۰۹/۲ آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق خوش، کا: محمد حسین، تا: رجب ۱۲۶۹ق؛ کاغذ: فرنگی فستقی، ۶۵گ (۹۰پ-۱۵۴ر)، ۱۷ سطر (۶/۵×۱۴)، اندازه: ۱۳×۲۰/۵سم [ف: ۲۹/۱ - ۲۴] ۸. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۹۵/۱ سرود خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: ۱۲۷۰ق؛ کاغذ: فرنگی ضخیم شکری، قطع: نیم خشتی و مستطیل [نشریه: ۱۳ - ۴۳۳] ۹. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۲۱۱۱/۲ کا: محمد علی بن میرزا شبیة الحمد تفرشی، تا: چهارشنبه ۱۴ شعبان ۱۲۷۴ق، جا: تهران؛ کاغذ: رنگارنگ، جلد: میشن قهوه‌ای [ف: ۵ - ۴۲۳] ۱۰. تبریز؛ ملی؛ شماره نسخه: ۲۷۷۳ آغاز: برابر؛ انجام: در این گفتگو خبر آمد که اجل بلند محل باحیل بی حساب رسید ... روح با دلی مجروح و سینه فکار و خاطری آشفته و چشمی اشکبار بقیه اهالی قلعه را وداع نموده به ترک آن دلنشین حصار فرموده در ظلام لیل بر مرکب باد پیمای تجرد سوار گشته فریداً وحیداً راه دیار روحانیان پیش گرفت ... روح بعد از مدتی به دیار روحانیان رسید و دیده مهجوران از دیدارش روشن گردید همه به قدم اخلاص کمر خدمت او را بستند و در مرصد خدمتکاری نشستند نوبت دیگر تخت پادشاهی به وجود او زیب یافت و نیر عدالتش بر مفارق سکان آن اقلیم تاخت و این افسانه از ایشان یادگار گشت خط: شکسته تعلیق، کا: اسماعیل آشتیانی عماد الکتاب، تا: ۱۲۸۱ق؛ تملک: علی بن اسماعیل عماد الکتاب آشتیانی (فرزند کاتب) در ۲۱ صفر ۱۳۱۸ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: چرمی سبز، ۱۳۰گ، ۱۲ سطر، اندازه: ۱۳/۵×۲۲سم [ف: ۱ - ۴۲۹] ۱۱. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۵۷۱۷ آغاز: برابر؛ انجام: اصحاب استعداد بر آن تابد ... ز ما هر ذره خاک افتاده جایی خط: نستعلیق، کا: محمد هادی حسینی تفرشی، تا: ۱۲۸۶ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج تریاکی، ۱۱۰گ، ۱۴ سطر (۸×۱۵)، اندازه: ۱۵×۲۲سم [ف: ۱۶ - ۷۵] ● حسن و دل / داستان / فارسی hosn va del تربتی، سلمان torbatī, salmān تربتی ابیاتی به داستان حسن و دل یحیی سیبک فتاحی نیشابوری (۸۵۲ق) افزوده تا آن را برای مطالعه دلپذیرتر کند: «در ایام جوانی و سلسله آمال و امانی دل فقیر بی‌سامان سلمان تربتی را به مطالعه رسایل مایل گردانیده نظرش جلوه گاه حسن معانی و لطف عبارات بود. درین اثنا حسن و دل سلطان الافاضل و برهان الفضایل مولانا فتاحی نیشابوری منظور شد. حسن الفاظش چون روی مهوشان دلربا و دقیقه معانیش چون آن انسان در پرده خفا ... به خاطر فاتر چنان رسیده که چون در نظر هر سخنوری در سخن نثر از نظم طراوت گرفته حسن ترکیب نظم و نثر به غایت دلپذیر می‌نماید اگر از نظم ناظمان عاشق پیشرو و ابیات شاعران محبت اندیشه بیتی چند در آن در بدایع درج شود هر آینه حسن وی در نظر اهل دی چون حقیر یکی ده شده». (حکیم) آغاز: ای حسن بتان ماه سیما از تو ×× وی غمزه مهوشان زیبا از
۲۷

گزارش اشکال یا پیشنهاد