فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۱۳، ص ۲۲

۲۲ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۱۳
۳۶۱)، اندازه: ۱۶×۲۷/۵سم [ف: ۳۶ - ۴۱۴] ● حسن اللآلی و الدرر بإيجاز المختصر / حدیث / عربی ḥusn-ul la‘ālī wa-d durar bi-’ījāz-il muxtaṣar زرقانی، محمد بن عبدالباقی، ۱۰۵۵ - ۱۱۲۲ قمری zorqānī, mohammad ebn-e ‘abd-ol-bāqī (1646 - 1710) در حدیث به ترتیب حروف تهجی. مشهد؛ الهیات؛ شماره نسخه: ۱۵۶/۲ خط: نسخ، کا: محمد مراد، تا: شوال ۱۱۳۹ق؛ جلد: مقوا، ۲۴گ، ۱۵ سطر (۷×۱۴)، اندازه: ۱۴×۲۱/۵سم [ف: ۱ - ۳۰۷] مشهد؛ مولوی؛ شماره نسخه: ۱۵۶ همان نسخه بالا [نشریه: ۵ - ۲۴] ● حسن المآب / منطق / عربی ḥusn-ul ma‘āb تونی، عبدالله بن محمد، - ۱۰۷۱ قمری tūnī, ‘abd-ol-lāh ebn-e mohammad (- 1661) رساله‌ای است در منطق و بیشتر از دلالت الفاظ در آن بحث شده است، شعرهای فارسی در آن گواه آمده و مؤلف شیعی است و از سید شریف در آن یاد شده است. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۱۷۴۶ آغاز: بسمله، الحمد لمن بعث في الاميين رسولا منهم ... اما بعد یا قوم انی عبدالله آتانی الکتاب و جعلنی خبیرا ... لما كانت فی تحقیق اللفظ اقوال مختلف التمس منی بعض الاحباب ان اشرح نبذة في هذا الباب ... و شرعت فی هذا الكتاب ... و سميته بحسن المآب و رتبها علی مقدمة و خاتمة و ستة ابواب؛ انجام: هذا آخر ما سنح بالبال مع تفرق الاحوال و ضيق المجال و الحمدلله الملک المتعال. خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن ۱۲؛ کاغذ: فستقی، جلد: میشن سرخ، ۳۵گ، ۱۸ سطر، اندازه: ۱۵×۲۰/۴سم [ف: ۱ - ۱۸۸] ● حسن المحاضرة / تاریخ / عربی ḥusn-ul muhāḍira سیوطی، عبدالرحمن بن ابی بکر، ۸۴۹ - ۹۱۱ قمری soyūtī, ‘abd-or-rahmān ebn-e abī-bakr (1446 - 1506) کتابی است در تاریخ مصر که مؤلف آن را از بیست و هشت کتاب تلخیص کرده است. در آن ذکر انبیاء و ملوک و حکمایی که به مصر آمده‌اند، ذکر اهرام و اسکندریه و فتح مصر توسط مسلمین و صحابه و تابعینی که وارد مصر شده‌اند و ذکر مدارس و جوامع آن را آورده است. چاپ: قاهره، دار احیاء الكتب العربية، محقق محمد ابوالفضل ابراهیم، چاپ جدید، دو جزء، ۱۳۸۶-۱۳۸۷، ۶۱۰+۴۴۸ص. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۷۲۸۹ آغاز: بسمله. و به نستعین، قال الشيخ الامام العالم العلامه وحيد؛ انجام: سبحان ربک العزه عما يصفون ... الحمدلله رب العالمين خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن ۱۲ [رایانه] ● حسن المدد في معرفة فن العدد / علوم قرآن / عربی ḥusn-ul madad fī ma‘rifat-i fann-il ‘adad جعبرى، ابراهیم بن عمر، ۶۴۰ - ۷۳۲ قمری ja‘barī, ebrāhīm ebn-e ‘omar (1243 - 1332) رساله‌ای است مشتمل بر «مقدمه»، نه «باب» و «خاتمه»: مقدمه در دو «فصل»: ۱) كيفية نزول القرآن، ۲) في حد الحروف و الكلمة و الآية و السورة و القرآن و اشتغال كل منها؛ باب ۱. الأخبار الدالة على الاعتناء بالعدد؛ ۲. ائمة العدد؛ ۳. السناد؛ ۴. جملة السور المختلف في عدد آيها؛ ۵. ذوات النظير في الآى و الكلم (سه فصل)؛ ۶. فيما انفرد بعده من الآى؛ ۷. ضابط يعرف الفواصل؛ ۸. السور المدينه و المكية و الآيات السفرية؛ ۹. ذكر فواصل آی السور سورة سورة على ترتيب المصحف العثمانی؛ الخاتمة في عدد كل حرف من حروف المعجم على ترتيب مخارجها. آغاز: بسمله، الحمدلله الذى انزل القرآن مفصلا سور و آيات ... و بعد فلما توقفت معرفة بعض وجوه القراآت و جملة من المسائل الفقهيات على كل من الاربعة المتقدمات ... فالفت ذلك فی کتاب مشتمل علی تسعة ابواب ... و صدرت الابواب مقدمة ... [دنا ۶۵۰/۴] ۱. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۳۷۰۶۳ آغاز: في ذكر فواصل آی السور سورة سورة على ترتيب المصحف العثماني لانه المحكم؛ انجام: و آيها ست مدنی و عراقی و سبع مکی و شامی و خلافها آيه الوسواس لهما. شامل باب نهم است؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن ۱۲؛ افتادگی: آغاز؛ مهر: «عبده ملا ابو بدر ۱۲۱۸» (بیضی)؛ اهدایی: رهبری، مهر ۱۳۸۶؛ کاغذ: نباتی فرنگی، جلد: تیماج قهوه‌ای، ۱۵گ، ۱۹ سطر، اندازه: ۱۳×۱۹/۲سم [اهدائی رهبر: ۱علوم قرآن - ۳۵۴] مشهد؛ شیخ علی حیدر؛ شماره نسخه: ۶۶۱/۱ همان نسخه بالا [مؤید: ۲ - ۱۶۶] ۲. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۳۱۰۳/۱ آغاز: برابر؛ انجام: الواو خمسة و عشرون، الفاً خمسة و ثمانون و هذا آخر کتاب حسن المدد فی العدد خط: نسخ، کا: حسین بن محمد اخنخوی، تا: ۶ رجب ۱۱۶۹ق؛ کاغذ: پسته‌ای استانبولی، جلد: رویه کاغذ عطف میشن، ۲۸ سطر، اندازه: ۱۴×۲۰سم [ف: ۶ - ۲۲۰]
۲۲

گزارش اشکال یا پیشنهاد