فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۱۳، ص ۲۰۴

۲۰۴ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۱۳
خط: نستعلیق، کا: محمد بن سلمان تبریزی، تا: ۱۲۶۷ق؛ افتادگی: انجام؛ در برگ آغاز نسخه و در فهرست مجلس جلد ۲۲ از صفی الدین بن سرایا حلی دانسته شده؛ جلد: تیماج مشکی، ۱۰ص (۱۰۵-۱۱۴)، ۲۴ سطر، اندازه: ۱۳/۵×۲۶سم [ف: ۳۲ - ۱۶۸] حکایات المرضى ← مجربات ● الحكايات المضحكة / طنز / عربی al-ḥikāyāt-ul muḍḥika این فقره در این بخش دیده می‌شود: «یقال ان السلطان ظل الله حكى لى ان سلطان الهند قال يوما للامير ابى القاسم الفندرسکی اصحیح ما يقال ان النبى (ص) ليس له ظل فقال نعم وليت الله سبحانه لم يكن له ظل فخجل السلطان». قطعه ای است از کتابی در مطایبات و حکایات کوتاه. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۰۳۹/۷-طباطبائی آغاز: الحكايات المضحكه العربيه قالت امرئة لزوجها؛ انجام: ثم انه دخل الحمام وحمى فرجعت البيضه بی‌کا، تا: قرن ۱۳؛ افتادگی: انجام؛ کاغذ: فرنگی با رنگ‌های زرد، آبی، جلد: تیماج قرمز، ۳ص (۲۹۱-۲۹۳)، اندازه: ۱۳/۵×۲۱/۵سم [ف: ۲۳ - ۳۴۳] ● حکایات منظوم / داستان، شعر / فارسی hekāyāt-e manzūm راقم مشهدی، علی بن محمد حسن، ق ۱۳ قمری rāqem-e mašhadī, ‘alī ebn-e mohammad hasan ( - 19c) مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۲۶۸۳۶ آغاز: بسمله، در زمانی که بد حقیقت در ... جهان مجلس عام؛ انجام: ورنه از مست این جواب و سؤال نشنیده کسی در این احوال خط: نستعلیق خفی، بی‌کا، تا: قرن ۱۴؛ افتادگی: انجام [رایانه] ● حکایات میرفندرسکی و کفار روم و فرنگ / داستان، شعر / فارسی hekāyāt-e mīrfendereskī va koffār-e rūm va farang منظومه‌ای که ناظم آن شناخته نگردید. ساری؛ طاهری شهاب؛ شماره نسخه: ۲۲۱/۶ بی‌کا، تا: قرن ۱۳؛ ۶ص، ابعاد متن: ۱۷×۲۱ [نشریه: ۶ - ۶۳۰] ● الحكايات و النوادر / گوناگون / عربی al-ḥikāyāt wa-n nawādir بخش کوتاهی از کتابی است. در نسخه اطلاعی که به کار شناسایی متن و مؤلف بیاید دیده نشد. با این عناوین: الفصل الثالث فی الحکایات و النوادر المضحکة. باب فی الکرم؛ فصل فی البخل؛ باب فی النوادر و فی لطایف. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۸۹۶۶/۱۲ آغاز: الفصل الثالث فی الحکایات و النوادر المضحکة. باب فی الکرم. روی الاصمعی قال ركب الطيب خيشوم الفضيل الفضيل بن يحيى البرمكى للصيد فلما قضى و طره؛ انجام: فصبراً على الايام حتى تجوزها ×× نعما قليل بعدها يحمل الصبر. و السلام. خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: با تاریخ ۱۲۵۱ق؛ کاغذ: فرنگی شکری، جلد: تیماج قهوه‌ای، ۱۵گ (۱۱۱پ-۱۲۵پ)، ۱۵ سطر (۷×۱۴)، اندازه: ۱۳/۲×۱۹/۷سم [ف: ۲۹/۱- ۴۹۱] ● حکایات و اشعار / شعر، داستان / فارسی hekāyāt va aš‘ār حسینی هروی، امیر حسین بن امیر عالم، ۶۷۱- ۸ق‌مری hoseynī heravī, amīr hoseyn ebn-e amīr ‘ālam (1273 - 14c) تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۸۸۴۱/۴۸ آغاز: میر حسینی سادات فرماید: حکایت. آتشی در بیخ نی افتاده بود و می‌سوخت. نی گفت ای آتش چه کرده ام که مرا می‌سوزی خط: نسخ و نستعلیق، کا: جمال الدین محمد حسنی، تا: پنج‌شنبه ۱۶رمضان ۱۱۰۷ق، جا: قندهار؛ کاغذ: شرقی نخودی، جلد: میشین مشکی، ۱ص (۳۰۲)، اندازه: ۲۲/۳×۳۴/۹سم [ف: ۲۹/۱- ۹۴] ● حکایات و اشعار اخلاقی و عرفانی / عرفان و تصوف، اخلاق / عربی و عربی hekāyāt va aš‘ār-e axlāqī va ‘erfānī کمال الدین استرآبادی، حسن بن محمد، ق۹ قمری kamāl-od-dīn estarābādī, hasan ebn-e mohammad ( - 15c) تاریخ تألیف: پنج‌شنبه ۶ ربیع الاول ۸۹۰ق قصیده و غزل است؛ گویا کمال الدین حسن بن شمس الدین محمد بن حسن استرآبادی نجفی مؤلف معارج السئول فی مدارج المامول ساخته ۸۹۱ق و شرح الفصول النصیریة که در ۸۷۰ق برای عبدالمطلب سلطان حویزه ساخته است. در این کتاب حکایات و شعرهای فارسی و عربی است. عنوان «فضیلت نهم فتح‌نامه‌ای که حضرت پیر خانقاه ... نهاده، اصل هفتم التوجه الى الله بكلية وجوده، اصل هشتم صبر» در آغاز نسخه دیده می‌شود و در پایان تنبیه است.
۲۰۴

گزارش اشکال یا پیشنهاد