فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۱۳، ص ۲۰۲

۲۰۲ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۱۳
کدام که زد جز مدح ثنای آن دیگری نغمه و بدین شیوه دلپسند پیش پادشاه بیشتر از پیشتر ارجمند گشتند منتخبی است از داستانهای کتابهائی چون انوار سهیلی، قابوسنامه، نصایح، الملوک و جابجا با کلمه زبده داستانی شروع می‌شود؛ بی‌کا، بی‌تا؛ محشی؛ کاغذ: فرنگی شکری، ۲۱گ، ۲۳ سطر، اندازه: ۹×۱۶سم [ف: ۱ - ۱۸۱] .۹۳ قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۴۵۵۳/۲ آغاز: روزی از سنگ کودکان بهلول ×× یافت آزردگی و گشت ملول / زان سبب شد نفور از بغداد ×× روی رفتن به راه بصره نهاد؛ انجام: روی دل کن دلا به درگه حق ×× تا شوی پاک مؤمن مطلق / به خدا هوا جدا کردی ×× بنده مطلق خدا گردی از: ابوبکر، حکایت بهلول نامی است که به علت آزار مردم از بغداد به بصره رهسپار شده و متهم به قتل می‌شود تا پای دار مجازات روان می‌شود، لیکن با اقرار قاتل از مرگ رهائی می‌یابد؛ خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: فرنگی، ۱گ (۲)، سطور چلیپایی، اندازه: ۸/۵×۱۵سم [ف: ۳۶ - ۵۶۷] ● الحكايات الاربعة عشر = حكايات چهارده گانه / فضایل و مناقب / عربی al-ḥikāyāt-ul arba‘a ‘ašar = hekāyāt-e čahārdah-gāne مجموعه چهارده حکایت در مناقب و معجزات امیرالمؤمنین علی علیه السلام است. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۹۳۸۴/۸ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن ۱۰، ۸گ (۱۴۲ر-۱۴۹پ) [مختصر ف: - ۳۱۴] ● حكايات بنقل ابن ابى الحديد / داستان / عربی ḥikāyāt-un bi-nagl-i ibn-i abi-l-ḥadīd تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۴۹۰۰/۱۱۰ حکایت‌هایی به نقل از ابن ابی الحدید؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: ۱۰۸۲ق؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج قهوه‌ای، ۳گ (۳۰۵ر-۳۰۷ر)، ۲۵سطر (۱۵×۲۹)، اندازه: ۲۳×۳۵سم [ف: ۱۴ - ۱۰۵] حکایات چهارده گانه ← الحكايات الاربعة عشر ● الحكايات الربيعية / داستان / عربی al-ḥikāyāt-ur rabī‘īya عبدالحمید ‘abd-ol-hamīd گزیده‌ای است از کتاب اعلام الناس. در دیباچه کتاب چنین نگاشته شده است که چون ماه ربیع الاول شهر سرور و شادمانی است و انسان نیازمند سرور است لذا این کتاب به رشته تألیف در آمده است. مؤلف را چنین به نظر آمده که خلاصه‌ای از حکایات کتاب «اعلام الناس» محمد معروف به دیات اقلیدی را در کتاب خود گرد آورد و کتاب حاضر را تألیف نماید. تهران؛ مینوی؛ شماره نسخه: ۴۰ آغاز: الحمدلله رب العالمین ... اما بعد فیقول المذنب عبدالمجید انی نظرت یوماً فی دیباجة اللطائف الربیعیة فرأیت هذه العبارة خط: نسخ، کاتب = مؤلف، تا: قرن ۱۳ و ۱۴؛ مصحح؛ ۲۲۹ص، قطع: بغلی [نشریه: ۶ - ۶۴۴] قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۲۷۸۹ نسخه اصل: همان نسخه بالا [عکسی ف: ۷ - ۳۸۷] ● حکایات سلاطین / داستان / فارسی hekāyāt-e salātīn محبی، محمد مهدی mohebbī, mohammad mahdī تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳۱۸۹/۲-ف خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ [فیلمها ف: ۲ - ۹۴] ● حکایات شاه عباس / داستان / فارسی hekāyāt-e šāh ‘abbās شاه عباس اول صفوی که از شاهان مقتدر و ظالم این دودمان است برای آنکه خود را عادل معرفی کند داستان‌های جعلی متعددی از عدل خود می‌پردازد که نقل مجلس زمان او می‌شود و بعد از او نیز شاهان دیگر که همگی فرزندان او بوده‌اند بر این داستان‌ها اضافاتی می‌کنند و سرانجام این حکایات پدید می‌آید که همگی حکایت از عدل او عدلی که فقط در عالم لفظ محقق است می‌کند. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۲۶۶۰ آغاز: بسمله، حکایت: آورده اند که شاه عباس دربارگاه نشسته بود سقف شکافته شد؛ انجام: کردند داستان تمام شد ... یک فاتحه طمع دارم. بی‌کا، تا: ۱۳۰۱ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج سبز، ۱۲۱گ، ۱۷ سطر (۱۴/۵×۹/۵)، اندازه: ۱۶/۵×۲۲سم [ف: ۶ - ۲۲۱] ● حکایات الشیخ (گویا شیخ مفید) / کلام و اعتقادات / عربی ḥikāyāt-uš šayx (gūyā šeyx-e mofīd) ۱. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۹۴۶۶/۱۹ منقول از فصول سید مرتضی؛ خط: نستعلیق، کا: شمساء شفیعی، تا: قرن ۱۱؛ ۲ص (۴۰۲-۴۰۳) [مختصر ف: - ۸۱۸]
۲۰۲

گزارش اشکال یا پیشنهاد