فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۱۳، ص ۱۶۶

۱۶۶ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۱۳
haqīqat-e īmān = rūh-ol īmān تویسرکانی، عبدالغفار بن محمد حسن، - ۱۳۱۹ شمسی toyserkānī, ‘abd-ol-qaffār ben mohammad hasan ( - 1940) در بیان ایمان و اسلام و لزوم فراگرفتن علم و دانش و اعتقادات صحیح که با ترازوی کتاب و سنت موافق آید و تکالیف دینی و اخلاقی مسلمانان و تعیین فرقه ناجیه و اثبات امامت حضرت امیر و اولاد طاهرینش علیهم السلام و اینکه دین را از چه کسی می‌توان آموخت، با شواهدی بسیار از آیات و اخبار و اشعار از مؤلف و دیگران. آغاز: الحمدلله رب العالمین ... و بعد اختلاف فرق در مذهب حق بدین داشت این گنه کار عبدالغفار تویسرکانی را ... که به رشته تحریر کشد معلومات خویش را که از بحر کتاب و سنت در آورده انجام: شکر خدا که هر چه طلب کردم از خدا ×× بر منتهای همت خود کامران شدم [نسخه‌های منزوی ۱۰۲۱ و ۱۵۹۳؛ دنا ۶۹۹/۴؛ فهرستواره منزوی ۲۷۴/۹] ۱. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۷۸۳۳ آغاز: برابر؛ انجام: جهانی از او شاد و خرم شود. خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: ۱ شوال ۱۳۰۹ق؛ اهدایی: آقا حسن علی غفاری معاون الدوله کاشانی؛ کاغذ: فرنگی، جلد: عطف و مغزی تیماج، ۱۷۷گ، ۱۲ سطر (۷×۱۲)، اندازه: ۱۲×۲۱سم [ف: ۱۶-۷۱۶] ۲. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۷۵۵۰ آغاز و انجام: برابر خط: نسخ زیبا، کا: محمد صادق بن محمد رضا تویسرکانی، تا: دهه اول رجب ۱۳۱۰ق؛ مجدول، دارای سرلوح؛ جلد: مخمل سبز، ۲۳۶گ، ۱۲ سطر، اندازه: ۱۳/۵×۲۱سم [ف: ۱۹ - ۳۵۴] ۳. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۷۹۴۷ بی‌کا، بی‌تا؛ [ د.ث. مجلس] ● حقیقة الایمان / عرفان و تصوف / عربی ḥaqīqat-ul īmān بدر خبوشانی badr-e xabūšānī از کسی است که خود را در پایان رساله ندر الخبوشانی خوانده است (گ۲۹پ). لیکن در فهرستی که بر پشت گ۱ر نوشته شده او را بدر خبوشانی نامیده است، که گویا غیر از بدر جاجرمی شاعر صاحب مونس الابرار (- ۷۴۱ق) باشد، که در ذریعه (ج۹ص۱۲۸) معرفی شده است. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۲۰۴۴/۳ آغاز: الحمدلله علی نعمائه و أشکره علی آلائه و السلام علی محمد و آله و بعد فلما وصلت الی شیراز و رأیت فیه العلم و الطاعات مهجوراً ... و مناصب الشرع بالرشوة و الارث او الدستور فان سمعت ان والیه عالم فلا تسمع، و اسمع: «و تسمع بالمعیدی خیر من ان تراه و مصدق ذلک انی کنت ... حتی وقع الخلاف بینهم علی مذهب الشافعی فی حقیقة الایمان و اتفقوا بعد القیل و القال و عقد المجلس (گ۲۴پ) ... و منها ما قال الثعلبی فی تفسیره (گ۲۵) ... و منها ما قال الامام الغزالی (گ۲۵) ... و منها ما قال الرافعی بالفارسیة «معنی ایمان تصدیق است و آن به دل تعلق دارد. و منها ما قال الطیبی فی شرح المشکاة (گ۲۶) و منها ما قال الامام فخرالدین الرازی (گ۲۶) و منها ما قال فی نهایة الاقدام (گ۲۶پ) و منها ما قال الراغب فی الذریعة (گ۲۷) ... و الحق فی هذه المسألة غیر خارجة عن مذهب الشیخ ابی الحسن الاشعری (گ۲۷) ... و قال فی التمهید (گ۲۹) ... اقول و ینبغی ان یحمل قول من قال الایمان هو التصدیق و الاقرار علی الایمان الذی یحکم به فی الظاهر (گ۲۹پ) ... بان قال اشهد ان الله موصوف بالصفات المذکورة و ان ماجاء به النبی (ص) حتی فنقول: یکمل ایمانه کمانقل عن النبی (ع) لمؤلفه ندر الخبوشانی. (برگ ۲۹پ پایان نسخه) خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ در پایان دارد: «لمؤلفه ندر الخبوشانی»، شاید به خامه مؤلف باشد؛ کاغذ: اصفهانی، ترمه نخودی، جلد: تیماج سرخ، ۶گ (۲۴-۲۹)، اندازه: ۱۳/۵×۱۹/۵سم [ف: ۱۱-۱۵۶] ● حقیقت ایمان / متفرقه / فارسی haqīqat-e īmān رساله پاسخ سؤالات فرضی درباره ایمان و شرایط آن است. برخی از سؤال‌های فرض شده از قبیل چیستان است مانند این: «اگر پرسند چه عبادتی است که قضای آن واجب است و ادا کردن آن بدعت است. جواب آن روزه زن حائض است ...». نویسنده در پاسخ پاره‌ای از مسائل اقوال فرق اسلام را نقل می‌کند. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۵۵۸۶/۳ آغاز: بسمله، بدانکه ایمان در لغت باور داشتن است و در این چهار قول است قول اول اقرار بدل است و قول دوم تصدیقست بدل قوم سوم اقرار است بزبان قول چهارم آنست که مرتضی علی (ع) فرموده است که ایمان معرفت است بدل و اقرار است به زبان و عمل به جوارح؛ انجام: ای بندگان و پرستاران من بدانید که شما را در پناه خویش آوردم بعزت و جلال خودم که شما را (کلمه اخیر نشانی صفحه بعد است که از نسخه افتاده است). خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن ۱۳؛ افتادگی: انجام؛ کاغذ: فرنگی سفید نازک، جلد: تیماج زرشکی، ۵۶ص (۴۴۷-۵۰۲)، ۱۸ سطر، اندازه: ۱۴×۲۰سم [ف: ۱۷ - ۴۶] ● حقیقت ایمان / عرفان و تصوف / فارسی
۱۶۶

گزارش اشکال یا پیشنهاد