فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۱۳، ص ۱۴۵

۱۴۵ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۱۳
۴۳پ)، ۲۸ سطر، اندازه: ۲۰×۳۲/۵سم [ف: ۳ - ۳۲] ۱۳. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۶۸۰۴ آغاز و انجام: برابر خط: نسخ، بی‌کا، تا: ۴ محرم ۱۳۱۹ق؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، ۳۵گ، ۳۳ سطر، اندازه: ۲۰/۵×۳۳/۵سم [ف: ۱۸ - ۵] ۱۴. مشهد؛ الهیات؛ شماره نسخه: ۲۲۷۷۶ آغاز: برابر خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: ذیقعده ۱۳۷۰ق؛ کاغذ: فرنگی؛ جلد: تیماج عنابی، ۱۱۶گ، ۱۶ سطر (۶×۱۲)، اندازه: ۱۱×۱۷سم [ف: ۳ - ۹۰۶] حقائق علم التوحيد ← الحكمة العرشية ● حقايق فضل الله المألوف الواردة على ترتيب الحروف / عرفان و تصوف / عربی ḥaqāyiq-u faḍl-il lāh-il ma’lūf-il wārida ‘alā tartīb-il ḥurūf بکری صدیقی، محمد بن محمد، ۸۹۸؟ - ۹۵۲ قمری bakrī-ye seddīqī, mohammad ben mohammad (1493 - 1546) تاریخ تألیف: ۱۸ ذیقعده ۹۱۹ق سخنان کوتاه مشایخ است به ترتیب تهجی از الف تا یاء. [دنا ۶۷۸/۴؛ هدية العارفين ۲۳۹: ۲؛ معجم المؤلفين ۱۳۷: ۱۰ و ۲۲۹: ۱۰؛ زرکلی ۲۸۵: ۷] تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۴۲۰۵/۵ آغاز: بسمله. و صلى الله على سيدنا محمد و على آله و صحبه و سلم الحمدلله العليم الحكيم، الفتاح الكريم ... و بعد فان ... الله لاتحصر، و مواهبه لاتقصر ... و سميته ... حرف الالف؛ انجام: فرغت منها بعد العصر ... ثامن عشر ذی القعدة ... تسعة عشر و تسعمائة ۹۱۹ ... خط: نسخ، کا: محمد بن ابی المکارم سیوطی شافعی، تا: با تاریخ ۱۰۵۸ق؛ نام کتاب در دیباچه و نام نگارنده به خامه نویسنده در صفحه عنوان آمده؛ کاغذ: فستقی، جلد: میشن قرمز، ۱۶گ (۳۱پ-۴۶پ)، اندازه: ۱۵/۲×۲۱سم [ف: ۷ - ۲۶۴] ● حقايق الفقه / فقه / عربی ḥaqāyiq-ul fiqh اصفهان؛ روضاتی؛ شماره نسخه: ۱۰۴ آغاز: باب ذكر المياه و هدايته الذى يجوز به الطهارة و إزالة النجاسة؛ انجام: و قد أثبت في هذا الكتاب بكل باب أوردته من الفقه باباً يقارنه معاملة عبد مع ربه. خط: نسخ، کا: عناية الله بن نعمة الله سامغانی کازرونی، بیتا؛ با مهر: «یک ذره عنایت الهی بهتر ز هزار پادشاهی» (بیضی) و عبارت: «کتاب بوشجاع من صوفیه»؛ ۲۰ سطر، اندازه: ۱۵/۵×۲۱/۵سم [ف: ۷۷] ● حقائق الفقه / فقه / عربی ḥaqā’iq-ul fiqh وابسته به: المختصر النافع = النافع فی مختصر الشرایع؛ محقق حلی، جعفر بن حسن (۶۰۲-۶۷۶) تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۷۷۷۵ شرح مختصر النافع، تنها کتاب نکاح؛ بی‌کا، بی‌تا [د.ث. مجلس] الحقايق فی اسرار الدین ← الحقايق ● الحقايق في التفسير = حقايق التفسير / تفسیر / عربی al-ḥaqāyiq fi-t tafsīr = ḥaqāyiq-ut tafsīr سلمی، محمد بن حسین، ۳۲۵ - ۴۱۲ قمری sulamī, mohammad ebn-e hoseyn (938 - 1022) تفسيری است عرفانی - حدیثی. در سرآغاز می‌گوید: چون دانشمندان ظاهر هر کدام تفسیری نوشته و در قرائت و لغت آن گفتگوها نموده و آنها را به ابوالعباس بن عطاء یا به جعفر بن محمد صادق نسبت داده‌اند و هیچگاه متوجه فهم خطاب آن نگردیده اند من پس از استخاره اندکی از آن را گرد آوردم. چلبی می‌گوید: ثعلبی این تفسیر را بر نگارنده آن خواند و نیز می‌گوید: مفسران اهل ظاهر این نگارنده را متهم ساخته تا آنجا که واحدی گفته است: اگر سلمی کتاب خود را تفسیر بداند کافر است. ابن جوزی و دیگران، راجع به این تفسیر بسیار بر او تاخته‌اند. آغاز: بسمله. رب يسر و لاتعسر. الحمدلله اولا و آخرا. و الصلوة علی محمد و اله و سلم كثيرا الحمدلله الذى خص اهل الحقايق بخواص اسراره و جعلهم اهل الفهم بخطابه و العالمين بلطائف و دایعه. [کشف الظنون ۶۷۲/۱؛ زرکلی اعلام ۳۳۰/۶؛ معجم المؤلفين ۲۵۸/۹؛ سزگین ۴۹۷/۲؛ فهرس المخطوطات المصورة ۳۲/۱؛ بلدیه اسکندریه ۱۰۱۸ پ و فاتح ۲۶۱ نوشته ۶۰۰؛ دنا ۶۷۸/۴ (۶ نسخه)] ۱. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۲۱۲عکسی آغاز: یا زکریا انانبشرک بغلام اسمه يحيى لم نجعل له من قبل سميا؛ انجام: سورة الناس ... الوسواس يقع في اصول الدين ... نسخه اصل: چستربیتی، ش ۳۷۸۷ (اربری، فهرست خطی عربی چستر بیتی ۱۱/۴). تقریبا نیمی از کتاب و مشتمل است بر تفسیر سورة مریم تا آخر قرآن؛ خط: نسخ بدخط، بی‌کا، تا: قرن ۶؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ از برگ ۲۳ تا ۴۷ و از ۲۰۳ تا آخر
۱۴۵

گزارش اشکال یا پیشنهاد