فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۱۳، ص ۱۰۰۴

۱۰۰۴ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۱۳
عنوان شیخ خود نام می‌برد و می‌توان گفت که مؤلف از شاگردان مکتب ابن جزری و از دانشوران قرن نهم به‌شمار می‌رود. از جمله موارد مهم این رساله آن است که قرائت کلمات در آن بر اساس روایت شعبه و حفص از قرائت عاصم بیان شده که نشان می‌دهد که در این دوره این دو روایت به ویژه روایت شعبه در ایران رایج بوده است. موارد رسم الخطی که در این رساله به آن اشاره شده تنها شامل قطع و وصل کلمات و موارد تاء تانیث کشیده در قرآن است. آغاز: سورة ام القرآن سبع آیات و هی مکیة ثم مدینة آیاتها ۷ و حروفها ۱۸۳ بسم الله الرحمن الرحیم آیة کوفی و مکی الحمد لله رب العالمین ... انجام: الخناس ص فی صدور الناس لاخمس من الجنة و الناس. چاپ: گنجینه بهارستان، علوم قرآنی و روائی -۳، مسلسل ۱۵، به کوشش سید حسین مرعشی، تهران، کتابخانه مجلس شورای اسلامی، پائیز ۱۳۸۵ش، با تصحیح محمد رضا شهیدی پور و حجت الله بیانی، با عنوان «رسالة فی كتابة المصحف» [مجلس جلد سوم چاپ جدید ص ۵۸۲-۵۸۵ و ۶/۶؛ در برگ اول نسخه حاضر نام مؤلف احمد بن حسین بن مهران اصفهانی نیشابوری (متوفای ۳۸۱ق) ذکر شده، که صحیح نمی‌باشد] تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۲۲۳۲/۱ آغاز: سورة ام القرآن سبع آیات و هی مکیة ثم مدینة آیاتها ۷ و حروفها ۱۸۳ بسم الله الرحمن الرحیم آیة کوفی و مکی الحمد لله رب العالمین؛ انجام: الخناس ص فی صدور الناس لاخمس من الجنة و الناس. خط: نسخ، کا: شمس الله بن شیخ عبدالغفار بن مولا گشایش اورامانی، تا: ۱ یک‌شنبه ۱۸ ربیع الثانی ۱۱۰۹ق؛ مصحح، به وسیله عبدالمؤمن مقابله شده؛ جلد: تیماج مشکی، ۸۲ص (۱-۸۲)، ۱۹ سطر، اندازه: ۱۴×۲۰/۵سم [ف: ۳۵ - ۲۲۵] ● خلاصة الوقوف / قرائت / فارسی xulāṣat-ul wuqūf یزد؛ وزیری؛ شماره نسخه: ۱۴۲۵ آغاز: و عدد اعشار بحساب هندسه نوشته است؛ انجام: سوره ناس. ست آیات: الناس، لا، الناس، لا، الناس، لا الخناس لاص الناس لا ه و الناس ... خط: نسخ، کا: محمد بن حافظ ابوبکرشاه،تا: اواخر قرن ۹؛ افتادگی: آغاز؛ اهدایی: اخوان مصلائی؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج عنابی، ۶۹گ، ۱۵سطر (۱۳×۱۷)، اندازه: ۱۴×۱۸سم [ف: ۳ - ۹۵۶] ● خلاصة الهداية / کلام و اعتقادات، فقه / فارسی xolāsat-ol hedāya موسوی زنجانی، ابوالقاسم بن محمد کاظم، ۱۲۲۴-۱۲۹۲ قمری mūsavī zanjānī, ab-ol-qāsem ebn-e mohammad kāzem (1810-1876) وابسته به: هداية المتقين؛ موسوی زنجانی، ابوالقاسم بن محمد کاظم (۱۲۲۴-۱۲۹۲ق) تاریخ تألیف: ۱۲۶۹ق مؤلف گوید که «چون رساله هداية المتقین را در اصول دین و در بعضی از فروع دین و مذاهب ائمه معصومین (ع) به قالب تألیف در آوردم، به جهت بساط و اشتمال آن بر آیات و اخبار و کلمات.. جمعی از برادران ایمانی خواهش آن نمودند که مهمات عقاید اصولیه و فروع شرعیه را بر سبیل اختصار ... به تحریر آورم». در واقع این رساله، خلاصه‌ای از آن کتاب است. در دو «مقصود» و پنج «باب» و یک «خاتمه» پایان رسیده است. آغاز: بسمله. الحمدلله الذی عرفنا ذاته بذاته ... اما بعد چنین گوید بنده اثم ... انجام: جهل و نادانی و شیطانی بارکان دین بگشایند و السلام ایقظنا الله تعالی ... الى صراط الهداية. ۱. همدان؛ همراه، رضا؛ شماره نسخه: ۱۷ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن ۱۳؛ ناتمام؛ کاغذ: فرنگی، اندازه: ۱۴/۵×۲۱سم [رشت و همدان: ف: - ۱۶۹۰] ۲. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۶۱۸۹/۱۰ آغاز و انجام: برابر خط: شکسته نستعلیق، کا: خلیل الله بن حبیب الله میرزای، تا: با تاریخ ۱۲۷۷ق؛ جلد: مقوایی با روکش کاغذی کرم، ۹۳ص (۴۲۴-۵۱۶)، ۱۵-۱۶ سطر، اندازه: ۱۸×۲۲/۳سم [ف: ۴۵ - ۷۱] ● خلاصة هذا الفن = الکیمیا / كيميا / عربی xulāṣat-u hāḏa-l fan = al-kīmīyā’ نویسنده این رساله می‌گوید حکمت شریفه از اشرف علوم روحانی است و حکما را در آن رموز و اصطلاحاتی است و ذکر این اصطلاحات معنی واحد دارند گر چه به حسب اصطلاح مخالفند حال که چنین است برای آنکه ابهامی پیش نیاید بر آن شدم که این رساله در تبیین اصطلحات بپردازم و نشان دهم که از اصطلاحات مختلف در امری حقیقت چیست و آن اصطلاح چگونه در نظر صاحبنظران اصطلاح گشته است. پس از این مقدمه نویسنده یکایک اصطلاحات را می‌آورد و مقصود از هر یک را به شرح می‌کشد. ۱. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۱۸۷۱/۱۹ آغاز: بسمله و به نستعین، اما بعد حمد الله اقول ان الحكمة الشريفة من اشرف العلوم الروحانيه؛ انجام: حتى تنزل الماء من الاولى
۱۰۰۴

گزارش اشکال یا پیشنهاد