al-ijāza
طباطبائی کربلائی، علی بن محمد علی، ۱۱۶۱ - ۱۲۳۱ قمری
tabātabā'ī karbalā'ī, 'alī ebn-e mohammad 'alī (1748 - 1816)
صورت دو اجازه صاحب ریاض است.
[آستان قدس ۲۷/۲۷ و ۲۸/۲۷]
۱. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ض ۱۱۳۳۱
آغاز: بسمله، الحمدلله رافع درجات العلماء عالی ذروة العلاء و مفضل مداد العلماء علی دماء الشهداء؛ انجام: و متوقع این که خادم خود را از دعای خیر فراموش نفرماید در جمیع اوقات خوصاً در مظان استجابت دعوات ... و کتب الجانی علی الطباطبائی.
اجازهای است به شاگرد برجستهاش فرزند آخوند ملا رضا (نام مجاز ذکر نشده)؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، بیتا؛ این اجازه و دستخط شریف و مهر در ظهر ورق اول «ریاض المسائل» میباشد و حاشیه همان صفحه نیز مزین است به دستخط مبارک ملا محمد صالح مازندرانی مبنی بر تأیید خط صاحب ریاض با این عبارت: «بسمله، این خط آفتاب محط دستخط مبارک صاحب ریاض است قدس سره که باید بزیارت آن و استشفاء به آن افتخار نمود حرره محمد صالح بن فضل الله المازندرانی ۱۳۳۳)، نسخ مورب محمد صالح در ۸ سطر؛ ۱۳ سطر [ف: ۲۷-۲۷]
۲. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ض ۲۰۴۷۴
آغاز: بسمله، الحمدلله تعالی و کفی و سلام علی عباده الذین اصطفی محمد و آله خیرة الوری؛ انجام: و کتب بیمناه الدائرة اوتی بها کتابه فی الآخرة الفقیر الفانی و العبد الجانی ابن محمد علی علی الطباطبائی فی تاسع عشر شهر ربیع الاول سنة ۱۲۳۰ و الحمدلله تعالی اولا و آخرا و الصلاة علی محمد و آله.
اجازهای به سید ابوالقاسم؛ خط: نسخ خوش، کاتب = مؤلف، تا: ۱۹ ربیع الاول ۱۲۳۰؛ این اجازه در ظهر ورق اول «ریاض المسائل» ایشان است؛ ۱۶ سطر [ف: ۲۷-۲۸]
● الاجازة / اجازات / عربی
al-ijāza
شفتی بیدآبادی، محمد باقر بن محمد تقی، ۱۱۷۵؟ - ۱۲۶۰ قمری
šaftī bīd-ābādī, mohammad bāqer ebn-e mohammad naqī (1762 - 1844)
اجازه روایتی است از حجةالاسلام شفتی به شاگرد خود ملا محمدجعفر که گویا محمدجعفر بن محمدصفی آبادهای باشد. حجة الاسلام شفتی در این اجازه روایت از تمامی تالیفات، مسموعات و روایت از مشایخ خود را اعطا نموده است. وی از مشایخ خود از جمله سید علی حائری و ابوالقاسم جیلانی «صاحب قوانین» نام برده است. [موسوعة طبقات الفقها ۵۳۳/۱۳.]
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۴۱۸۸
آغاز: الحمدلله الذ يجعل سفن النجاة مقصورة فی متابعة الرسول و آله و الصلوة و السلام علی من ...؛ انجام: تجارة لن تبور اجورهم و یزیدهم من فضله انه غفور شکور.
خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: قرن ۱۳؛ مصحح؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج قهوهای روشن، ۸گ، ۲۴ سطر (۱۰×۱۶/۵)، اندازه: ۱۵/۵×۲۲سم [ف: ۳۵-۷۶۴]
● اجازة / اجازات / عربی
ijāza
اصفهانی، محمد تقی بن محمد رحیم، ق۱۳ قمری
esfahānī, mohammad taqī ebn-e mohammad rahīm ( - 19c)
اجازه ای از شیخ محمد تقیا محمد تقی بن محمد رحیم، شاگرد شیخ جعفر، به تاریخ ۱۵ ذیحجه ۱۲۴۶.
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۶۸۳۶/۵
بیکا، تا: قرن ۱۳؛ از روی خط مجیز؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوا عطف تیماج سبز، ۲۹سطر(۹×۱۷)، اندازه: ۱۵×۲۲سم [ف: ۱۶-۳۷۵]
● الاجازة / اجازات
al-ijāza
شریف یزدی، محمد تقی بن محمد باقر، ق۱۳ قمری
šarīf-e yazdī, mohammad taqī ebn-e mohammad bāqer ( - 19c)
مجموعهای از اجازات به مؤلف بدین ترتیب: شیخ مرتضی انصاری دزفولی شوشتری در یکشنبه ۵ جمادی الاول ۱۲۵۹ در خانه خود در نجف؛ همچنین شیخ محمد حسن نجفی در شنبه ۱۱ جمادی الاول ۱۲۵۹؛ مولی علی اصغر یزدی حایری در ۲۰ صفر ۱۲۵۹ در حضرت حسینیه از استادان خود سید محمد مجاهد و شریف مازندرانی؛ مولی علی اکبر یزدی شاگرد شیخ جعفر نجفی در مسجد حظیره پهلوی خانه او در یزد در دوشنبه ۲۰ جمادی الثانی ۱۲۶۲؛ شیخ محسن از استادش شیخ محمد تقی در ایوان اشرف در دوشنبه ۱۹ یا ۱۸ ربیع الاول (گویا همین سال)؛ شیخ نوح شاگرد محمد حسن و شیخ حسن بن شیخ جعفر درهمین جا و همین زمان؛ شیخ محمد حسن باره دوم به او و پسرانش محمد عبدالجواد و محمد اسدالله در ۲۰ جمادی الثانی و شیخ زین العابدین ملا آقا جان مازندرانی بر آن گواه