تاریخ تبریز

« آغاز مقدمه: بسمله به نستعین: بسی نامه خواندم بسی رنج بردم ×× ز گفتار تازی و هم پهلوانی / بچندین هنر شصت دو سال بودم ×× که توشه برم ز آشکار و نهانی / بجز حسرت و جز و بال گناهان ×× ندارم کنون از جوانی نشانی. ایدوست آنگاهم بنواختی و کار فرمودی که پیر دریافته دست و دیده از کردار مانده و موی سپید و از جهان نا امید ... ای دوست آن گاه هم بنواختی و کار فرمودی که پیری دریافته است »