امامت

7. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 12255/3 آغاز: ان فی خلق السموات و الارض بدرستی که در آفرینش آسمانها و آنچه در آنست و در آفرینش زمین و آنچه در آنست و اختلاف اللیل و النهار و آمد و شد شب و روز؛ انجام: چنانکه در عیون الرضا از حضرت امام رضا علیه السلام آورده اند که لو خلت الارض طرفة عین لساخت الارض باهلها. چند حدیث و روایت در فضائل اهل بیت طاهرین (ع) است که به نام شاه طهماسب صفوی (930-984 ق) در چند «فصل» تألیف شده و در آن از مولی بیدلی و سید رازی سبزواری اشعاری نقل شده است. فهرست مطالب فصول آن چنین است: 1. بیان آنکه خدای تعالی خلعت هستی بر آدم علیه السلام پوشانید، 2. بیان آنکه ارواح شیعیان پیش از ملائک مخلوق شده اند و با نور حضرت محمد و آل محمد به تسبیح و تقدیس خدای تعالی بوده اند، 3. بیان آنکه شیعیان پاکند و اصل ایشان پاکست زیرا که ایشان از فضله طینت پاک حضرت محمد و علی علیهما و آلهما الصلوة و السلام مخلوق شده اند، 4. بیان آنکه رافضی چه معنی دارد و بیان بعضی از مناقب شیعه از زبان گوهر نثار حضرت امام جعفر صادق علیه السلام، 5. بیان آنکه ابراهیم پیغمبر علیه السلام از حق تعالی درخواست که او را از شیعیان آل محمد صلی الله علیه و آله گرداند، 6. بیان بعضی از مهربانی و شفقت که حضرت رسالت پناه و اهل بیت جلالت با شیعه خود نموده، 7. بیان فضایل امیرالمؤمنین علی علیه السلام و فضیلت دوستان او؛ 8 بیان آنکه دوستی اهل بیت و دوستی دوستان ایشان نعمتی است که هیچ نعمت از آن بهتر نخواهد بود، 9. بیان وفاداری شیعیان، 10. بیان آنکه شیعیان را که دوستان امیرالمؤمنین اند از برای خدا دوست می‌باید داشت، 11. بیان آنکه برآوردن حاجت شیعیان چه مقدار ثواب دارد، 12. بیان آنکه هر که در طریق محبت اهل بیت اطهار و اولاد ابرار ایشان صلوات الله و سلامه علیهم [گام نهاد] از سر تحقیق و راستی قدم اخلاص دست اعتصام بحبل المتین دین استوار ساخته است؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: 1088ق؛ جلد: تیماج، مشکی، 29ص (26-54)، 17سطر، اندازه: 10×20سم [ف: 35-250]