نامه شت مه آباد

تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 3471/19 آغاز: نامه شت مه آباد، پناهم بنام یزدان از منش و خوی بد و زشت گمراه کنند براه ناخوب، برنده و رنج دهنده و آزار رساننده، بنام ایزد بخشاینده بخشایشگر مهربان دادگر، بنام یزدان بن ایزد ... بیان: و از این چنان آشکار گردد که گوهر تو در پیدا گشتن چیزها بسته؛ انجام: نخستان نخست آغاز آن که نخست ندارد، و آغاز آن (نانویس مانده) خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1288ق؛ 8گ (41ر-48پ)، اندازه: 13/4×20/8سم [ف: 6-455]