مهر و وفا

1. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3280/2 آغاز: مثنوی من مقالات ... مولانا شعوری. بسمله. الهی از دل من بند بردار ×× مرا در بند چون و چند مگذار/ خداوندا زبانم را بیان ده ×× بیانم را بلطف آن ده که آن به؛ انجام: شعوری بشنو این پند ولاویز ×× ز رنگ آمیزی دوران بپرهیز / قلم در کش حروف آرزو را ×× در آب افکن کتاب گفت و گو را / قلم را از روایت بی زبان کن ×× رقم را از درایت بی نشان کن / بیان را مهره ازآسودگی ده×× که هست از هر چه هست آسودگی به / این بحر که درهای فصاحت دارد ×× از ما بشمار خویش عادت دارد / از شان بیان این سخن باخبر است ×× آن کس که نشانی از «بلاغت» دارد در 1432 (=بلاغت) بیت و داستان عشقی و عرفانی است، بدین گونه: 1. مناجات اول در شکایت قیودان نفسانی و طلب استخلاص از وساوس شیطانی و زبان گشودن به عجز و ناتوانی، 2. نعت محمد، 3. شب معراج، 4. مدح علی، 5. مدح شاه عباس، 6. المناظرة در تحقیق بهار جوانی، 7. شرف گوهر آدم، 8. تصریح به نام کتاب و توصیف حاتم بیک، در اینجا آمده: «بیان قصه مهر وو‌فا کرد ×× مرا نیکو بآن طرز آشنا کرد»، 9. تعریف سخن، 10. آغاز داستان مهر و توصیف پدر آن قمر چهر وشنیدن مهر از دایه حکایت عابد و از پدر رخصت خواستن و به زیارت عابد شتافتن، 11. رفتن مهر به بارگاه شاه، 12. داخل شدن وفا بکار و انگاه مهر و دیدن از دور دیدار آن پریچهر و افتادن به قید عشق از تقاضای سپهر بی مهر، 13. دیدن مهر و وفا را در بیرون خیمه، 14. سبب انگیختن سپهر بی وفا که دو اختر را روز وصال به فراق مبدل کرد و زاری مهر از دوری وفا، 15. داخل شدن وفا به لشکر گاه خویش، 16. رفتن مهر به جانب دیر عابد، 17. حکایت گفتن عابد با مهر درباره صبوری، 18. معذرت گفتن مهر که چون زید با صبوری و شنیدن از عابد مژده نفی دوری، 19. پدر مهر را دل از جان برداشتن، 20. نشستن مهر آفتاب چهر پس از پدر بر تخت شاهی و خواستن وفا، 21. طلوع مهر باستقبال قمر، 22. کام وفا به دخول مصر شیرین گشتن و مراغبت بمنا کحت مهر یافتن، 23. عروسی مهر، 24. چهار پسر مهر، 25. محمود و ایاز، 26. حقیقت و وزیرش عدالت، 27. موعظه نفس و ترغیب اطاعت وی به قناعت، 28. داستان مهر پس از مرگ وفا، 29. تحقیق مظاهرات علوی و سفلی، 30. شکر شعوی از اتمام کتاب؛ خط: نستعلیق، کا: نجف علی بن محمد کاظم، تا: 1239ق؛ 72گ (83-154)، 9 سطر (6/5×13)، اندازه: 10×17/5سم [ف: 11-2243]