لسان الحال

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4389/10 آغاز: رساله لسان الحال. بسمله. خداوند قادر و قدوس و مهربانی که دیده حق جویان را از وفور محبت بنور معرفت خود پرنور و دل دوستان را بنوید مغفرت و قبول خویش مسرور فرموده الی الابد شکر و حمد باد. آمین. مقال حال و سرآمد احوال: پدران [من] پشت در پشت و نسل بنسل بمذهب تشیع بوده اند؛ انجام: که ملکوت و قدرت و جلال تو را است تا ابد آمین.بس رهنما که آمده و کرده ادعا ×× کین ره برد بسوی حقت هان یا پسر / تاریخ این لطیفه چه جستم دوباره گفت ×× بگشوده لب ز حمد خداوند دادگر (1322) خط: نستعلیق، کا: محمد شفیع بن محمد تقی لاری، تا: قرن 13 و 14؛ جلد: تیماج، 18گ (164-181)، 14 سطر (8×14)، اندازه: 11×17سم [ف: 13-3353]