قصص خاقانی

7. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 3955 آغاز و انجام: برابر اول موجود در احوال شیخ زاهد گیلانی و آخر نسخه شرح حال درویش محمد محسن (از شعراء) است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ در کنار ص 643 تعلیقی است تاریخی با قلم دیگر در اثبات نادرست بودن تاریخ درگذشت سلطان العلماء که در متن آمده و آن تاریخ 21 صفر 1064 است: اینک آن حاشیه: «از میرزا طاهر خلف میرزا ابوالحسن قائنی تفتیش شد که میرزا ابوالحسن تاریخ وفات نواب سلطان العلمایی را چه نحو ضبط نموده جواب نوشت در اوائل ربیع الاول 1064 بیمار شد و در حوالی دهم جمادی الاولی رحلت نمود و امتداد بیماری چهل روز بوده از سر رشته میرزا شریف منجم سه شنبه دوازدهم جمادی الاولی 1064 ... و جمعی از خدمه نواب مزبور که در سفر بودند شب جمعه 16 جمادی الاولی گفتند بیست و یکم صفر ظاهر این است که غلط باشد و تاریخ وفات را که موفق تقریر بعضی از خدمه نواب مغفرت مآب که شب جمعه 15 جمادی الاولی میدانستند در شهنشاهنامه اولا نوشته بودیم. از این مصر عت سال آید به کف ×× ز اول جمادی شب منتصف. بعد از این تغییر داده شد و نوشته شد که»، این حاشیه (که ظاهراً از ناظم و مؤلف شهنشاهنامه‌ای است) در اینجا ناتمام مانده؛ 872ص، 17سطر، اندازه: 17/5×25سم [ف: 10-2090]