فرجيه

تهران؛ الهیات؛ شماره نسخه: 218 آغاز: بسمله و به نستعین و احد واحد یگانه از اشیاء و بیگانه، خداوند سرمد و صمد است الذی لم یلد و لم یولد و لم یکن له کفوا احد که در مرآة الحق وجود هر یک از موجودات عکوس حقایق شهودات علویات و سفلیات را چنان تصویر نموده که در استبصار معارف جمال حق زنگ و ساوس نفسانی از تخیلات انسانی عری است و در عیون الرضای بواطن انسانی که احقاق الحق معارف ربا نیست چنان جاذبه حق بینی مترتب فرموده؛ انجام: تا در نفس آخرین و روز باز پسین مثاب و ماجور بوده مصابیح اعمار ایشان بدولت اقبال تا قیام قیامت مصون از زوال باد العباد. خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 25 رجب 1233ق؛ جلد: تیماج، 12 سطر (6×12و5/5×17/5) [ف: - 710]