طب جدید

2. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: 443 نسخه‌ای است بدون خطبه و خاتمه که اوراقش هم به صورت آشفته وصالی گردیده تألیف یکی از شاگردان دکتر شلیمر معلم دارالفنون به روزگار ناصرالدین شاه (1264-1313ق) که درس‌ها را جلسه به جلسه نگاشته است. در برگ 16 آمده: «این رساله است در بیان علم جراحی و مشتمل است بر چند فصل، فصل اول در نزف الدم که بفرانسه همورازی نامند و او عبارت است از ...» در جائی دیگر آمده: «بتاریخ یوم سه‌شنبه هشتم ماه ذی قعده مطابق سال 1270 گفتگو می‌شود در ...»، پس از حدود صد برگ: «باب نهم در مرض کوفت و غیره. فصل در امراض مزاجی گفته می‌شود کوفت که بفرانسه سفلیس گویند ...»، در یک برگ به آخر مانده: «بتاریخ یوم چهارشنبه سلخ شهر ذی قعده 1273 در خدمت موسیو شلیمر اما شیرخشت که بفرانسه من نامند صمغ شجری است بقدر گل سرخ»؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مهر: حاج سید سعید؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 341گ، اندازه: 18×21/5سم [ف: 2 - 548]