سر الاسرار (ترجمه)

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 2156 آغاز: سپاس و ستایش مرخدای را شکر کردنی که موازیست؛ انجام: خیر خلقه محمد و آله اجمعین. کتابی است در کیمیا که از سبک انشای آن و ترجمه تحت اللفظ آن پیداست که از زبان عربی ترجمه شده ولی نام مؤلف و مترجم هیچ یک در مقدمه نیامده و همین‌قدر معلوم است که مؤلف آن را برای یکی از شاگردان خود که محمد بن یونس نام داشته و از مردم بخارا بوده است تألیف کرده است با توجه به این توضیحات باید ترجمه کتاب رازی باشد؛ خط تحریری، کا: میرزا صالح حکیم تا قرن 11؛ با سرلوح کاغذ: شکری هندی، جلد میشن سیاه، 132ص 18 سطر، اندازه 15/5×23/5سم [ف: 6 - 125]