دیوان همایون اسفراینی

12. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: 279/3 آغاز: برابر شامل غزلیات به ترتیب حروف تهجی و در حدود 900 بیت؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ در آن تبریزیان را بر خراسانیان که هموطنان او بوده اند ترجیح داده و می‌گوید: «همایون با سگان کوی تبریز آنچنان گشتم ×× که در دل هم نیاید یاد یاران خراسانم» و این بیت را درهنگام حبس، که در اثر عشق به ولی بیک متهم به جنون شده و در زنجیرش کرده‌اند گفته و بسیار لطیف می‌باشد: «بزنجیرم چو کرد از بی قراری دلسنان من ×× دل زنجیر شد سوراخ سوراخ از فغان من»؛ واقف: سپهسالار؛ کاغذ: بخارایی، جلد: میشن، 43گ(177-260)، 12 سطر، اندازه: 12/5×23سم [ف: 2 - 704]