دیوان کلیم کاشانی

21. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 417 آغاز: شوق هر کس را که در راه طلب سر می‌دهد ×× گر در آرد اول از پا آخرش پر می‌دهد / بچه شهباز قدسی کرد پروازت روزگار ×× پای بند آشیان کرد آخرت سر می‌دهد؛ انجام: راحت زینسان طرب سرائی می‌خواست ×× عشرت در بزم دهر جائی می‌خواست / فواره اش آستین ز در پر کرده ×× آئینه حوض رونمائی می‌خواست شامل: قصاید، ترکیب‌بند، ترجیعات، چند مثنوی در مورد شکستگی دست شاعر، در تعریف و مذمت اسب، درباره عمارت شاهنواز خان و غیره، غزلیات به ترتیب قوافی، رباعیات، اشعار این نسخه در قسمت اول مدح سلاطین هندوستان و احوالات آن کشور است؛ خط: نستعلیق متوسط، کا: محمد تقی کاتب خاتون آبادی اصفهانی، تا: 18 رمضان 1057ق؛ مجدول زرین، با دو سرلوح مذهب متوسط؛ مهر: حسین بن هدایت الله، محمد رضا الحسینی، مشیر السلطنه 1322، ناصر الدین شاه قاجار 1274؛ کاغذ: دولت آبادی، جلد: مقوای روکش تیماج مشکی، 508ص، 15 سطر، اندازه: 11/3×20/1سم [ف: 4 - 995]