آیینه شاهی

● آیینه شاهی / شعر، اخلاق / فارسی āyīne-ye šāhī فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی، 1006-1091ق feyz-e kāšānī, mohammad ebn-e šāh morteza (1597-1680) وابسته به: ضیاء القلب؛ فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی (1006-1091) اهداء به: شاه عباس صفوی ثانی (-1077ق) تاریخ تألیف: 1066ق انتخابی از کتاب «ضیاء القلب» فیض کاشانی است که در 12 «باب» و 300 بیت تنظیم کرده است. باب 1 تا 5. در احکام پنج‌گانه مسلط بر انسان: عقل، شرع، طبع، عادت و عرف؛ 6. شناخت خود که فرمانبر این پنج است؛ 7. مرتبه‌های آن پنج؛ 8. چرا آنها بر مردمی چیره اند؛ 9. اگر آنها با یکدیگر نسازند کدام برتر اند؛ 10. اگر آنها با یکدیگر بیامیزند چگونه می‌توان از هم جدا ساخت؛ 11. برخی از داده‌های خدا؛ 12. چگونه از خدا یاری توان جست. فیض در این گفتگو خود را برتر از شرع دانسته است. آغاز: بسم الله الرحمن الرحیم سپاس شایسته و ستایش بایسته سزاوار پروردگاری که رسوم شرع را مطابق مقتضای عقل گردانید و طبع و عادت عقل کامل تابع عقل او ساخت و درود نامعدود بر روان خاتم انبیا و سرور اصفیا که بکاملتر عقلی و تمامتر شرعی بتکمیل خلایق پرداخت و بر اهل بیت عصمت و طهارت او که فرقه ناجیه شیعه را بمحبت و طاعت ایشان نواخت انجام: از فضل خویش جای دهم جوارشان ×× چون در دلم محبت ایشان گرفته جا چاپ: در 1320ش به چاپ رسیده است به ضمیمه الفت نامه و ترجمة الصلاة؛ شیراز: سربی، رقعی، بی نا، 1320. 24+10+14+// به اهتمام بهمن کریمی، به ضمیمه همان‌ها و ترجمة العقائد و زاد السالکین و ترجمة الصلاة.؛ تهران: کانون معرفت، بی‌تا، به کوشش رسول جعفریان [الذریعة 53/1 و 127/15؛ منزوی 1517/2؛ مشار 8/2؛ محجه 18/2 و 33 و 46؛ ریحانة الادب 369/4؛ فهرست‌های خودنوشت فیض 130؛ کشف الاستار 3/202؛ فوائد 636؛ فهرستواره منزوی 60/6]