نامه نگاری

● نامه نگاری / نامه‌نگاری / فارسی nāme-negārī قاری گیلانی، ملامیر، ق 11قمری qārī gīlānī, mollā-mīr(- 17c) چنین است باب‌ها: 1. در اظهار محبت و اعلان مودت پیش از وقوع ملاقات جسمانی و مقالات لسانی؛ 2. در فراقیات و شوقیات و عرض و دعوات و اختصاص و تودد و تعلق و تعشق و تملق و رفع حاجات نزد شاهان کامکار و خسروان نامدار؛ 3. در قرب معنوی و انفصال جسمانی یعنی وانمودن کاتب این معنی را که بعد مکانی و دور جسمانی نافی وصل روحانی و قرب نهانی جنانی نیست؛ 4. در تفویض احوال و امور یعنی وانمودن کاتب این معنی را که صورت اخلاص و صفت اختصاص بر آئینه ضمیر مکتوب الیه واضح است و صفای نیت و خلوص طویت بر صفحه خاطرش منکشف و متضح؛ 5. در شکایت سعایت دو نان بدکار و زبونان شرارت شعار؛ 6. در ارسال تحف و هدایا و تحقیر آن و التماس نمودن از مکتوب الیه این را که وفا نماید به وعده لطف و عطا؛ 7. در استدعا و التفات و تربیت و تمنای عنایت و تقویت مکاتیبی که مشعر باشد به زیارت احدی مرسدات سنیات ائمه معصومین و الیاء هادین و خانه خالق سموات و ارضین و فاتحه خواندن و فرمودن که دیگران بخوانند جهت حصول مرادات ملکات و سلاطین؛ 8 در مناشیر و امثله؛ 9. در متفرقات مثل تهنیت عید رمضان و عید اضحی و نوروز و شب برات و عیادت مریض و تهنیت زفاف و عروسی و استدعاء فاتحه و اعلام موت کسی و تعریف نامه و فتح نامه و جواب فتح نامه و طلب حضور و مواصلت ارباب محبت و طلب وفای وعده و سفارش نامه و شجره انساب سادات و عتق عبید و اماء و وثیقه تدبیر و سکوک و قبالات و اقاریر؛ 10. در مکاتیب جوابیه نزد طوایف انام؛ خاتمه در اظهار تأسف به‌واسطه فوت شدن اوقات ایام به‌بطالت و کسالت و شکایت بی‌وفایی روزگار و عدم اعتبار فلک دوار.