گلشن توحید

● گلشن توحید = شرح مثنوی معنوی / شعر، ادبیات / فارسی golšan-e towhīd = š.-e masnavī maʻnavī مغلوی، ابراهیم بن صالح، 875 - 957 ؟ قمری moqallavī, ebrāhīm ebn-e sāleh (1471 - 1550) وابسته به: مثنوی معنوی = مثنوی مولوی؛ مولوی، جلال الدین محمد بن محمد (604-672) تاریخ تألیف: 940ق گزیده‌ای است از شش دفتر مثنوی مولوی از هر یک صد بیت و هر بیتی پنج بیت دیگر به تضمین افزوده است و در آخرین بیت پنجم خود مطلبی آورده که مناسب یک بیت مثنوی می‌شود تا آخر که ششصد بیت از دفتر مثنوی و 3600 بیت از خود شاعر.در انتها نسخه ذکر شده است: «شکر کن کین نامه با عنوان رسید ×× پیشتر از مرگ با پایان رسید / شاهدی که ناظم این گلشن است ×× چشمهاش از نور عرفان روشنست / خود نوشت ختم و کردش آنزمان ×× نهصد و چهل سال بود تاریخ آن).تاریخ سرودن 937-940ق است. آغاز: حمد بی غایت و بی حد، شکر لایحصی و لایعد ...؛ آغاز متن: حمد لا یحصی ثنای بی قیاس ×× بی نهایت منت و بی حد سپاس. چاپ: به سال 1372 با تصحیح محمد حسین خسروان و رضا اشرف زاده، و به سال 1386 با تصحیح خیرالله عزیزی به چاپ رسیده است. [تاشکند 731/8؛ الذریعة 498/9 و 225/18 و 271/19؛ مشترک پاکستان، 1637/3 و 248/7؛ کشف الظنون، حاجی خلیفه 1505/2؛ نسخه‌های فارسی 3071/4؛ فهرستواره منزوی 784/7]