رشحات القدس فی شرح نفحات الانس

● رشحات القدس فی شرح نفحات الانس / تراجم / فارسی rašahāt-ol-qods fī š.-e nafahāt-ol-ons بوزجانی، درویش علی، ق 10 قمری Būzajānī, darvīš ‘alī ( - 16c) وابسته به: نفحات الانس من حضرات القدس؛ جامی، عبدالرحمن بن احمد (817-898ق) تاریخ تألیف: جمعه 20 رمضان 956ق شرحی است بر نفحات الانس جامی. بوزجانی می‌گوید: «چون اطلاع بر کشف دقایق معنویه و حل کلمات ابیات عربیه کتاب نفحات هر کس را به سهولت دست نمی‌داد لاجرم هر لحظه احتیاج می‌شد به ملاحظه حاشیه‌ای که مولانا عبدالغفور بر آن کتاب تعلیق کرده و اکثر مشکلات آن را در آن حاشیه بیان فرموده و چون کتاب و حاشیه هر یک علیحده در مجلدی بود به خاطر فاتر می‌رسید که کتاب و حاشیه به هم ممزوج شود و هر شبهه به شرح خود ملاقی گردد». وی علامت متن کتاب را «م» نهاده و نشانه حواشی منقول از مصنف را «مص» و نشانه حاشیه مولا عبدالغفور «ح» و آنچه خود بر آن افزوده است با «ش» نشان می‌دهد. نویسنده این شرح بیشتر به توضیح و شرح کلمه مشکله پرداخته است و در برخی از موارد که تاریخ مشایخ آورده شده و معاصرین آنان بدون تاریخ ذکر شده‌اند، وی تاریخ معاصران را نیز یادآور می‌شود. آغاز: باسمه نبدأ فی کل کتاب و کلام و به نختم فی کل خطاب و مقام حمد و ثنا و منتهای بی منتها خدایرا که روایح نفحات ... و بعد چنین گوید ... درویش علی بوزجانی الجامی ... که کتاب نفحات الانس ... انجام: گفتم خواهم چرا نخواهم گفت هر وقت که در خلوت باشی این گوی و بیش از این مگوی: بی تو جا ناقرار نتوانم کرد ...؟ ×× احسان تو را شمار نتوانم کرد / گر بر تن من زبان شود هر موئی ×× یک شکر تو از هزار نتوانم کرد [فهرستواره منزوی 2148/3؛ راهنمای کتاب سال 10، 394-396؛ نسخه‌های منزوی 1176/2؛ الذریعه 323/22]