الحقايق في التفسير

● الحقايق في التفسير = حقايق التفسير / تفسیر / عربی al-ḥaqāyiq fi-t tafsīr = ḥaqāyiq-ut tafsīr سلمی، محمد بن حسین، 325 - 412 قمری sulamī, mohammad ebn-e hoseyn (938 - 1022) تفسيری است عرفانی - حدیثی. در سرآغاز می‌گوید: چون دانشمندان ظاهر هر کدام تفسیری نوشته و در قرائت و لغت آن گفتگوها نموده و آنها را به ابوالعباس بن عطاء یا به جعفر بن محمد صادق نسبت داده‌اند و هیچگاه متوجه فهم خطاب آن نگردیده اند من پس از استخاره اندکی از آن را گرد آوردم. چلبی می‌گوید: ثعلبی این تفسیر را بر نگارنده آن خواند و نیز می‌گوید: مفسران اهل ظاهر این نگارنده را متهم ساخته تا آنجا که واحدی گفته است: اگر سلمی کتاب خود را تفسیر بداند کافر است. ابن جوزی و دیگران، راجع به این تفسیر بسیار بر او تاخته‌اند. آغاز: بسمله. رب يسر و لاتعسر. الحمدلله اولا و آخرا. و الصلوة علی محمد و اله و سلم كثيرا الحمدلله الذى خص اهل الحقايق بخواص اسراره و جعلهم اهل الفهم بخطابه و العالمين بلطائف و دایعه. [کشف الظنون 672/1؛ زرکلی اعلام 330/6؛ معجم المؤلفين 258/9؛ سزگین 497/2؛ فهرس المخطوطات المصورة 32/1؛ بلدیه اسکندریه 1018 پ و فاتح 261 نوشته 600؛ دنا 678/4 (6 نسخه)]