تفسیر ابن عباس

● تفسیر ابن عباس = تنویر المقباس من تفسیر ابن عباس / تفسیر / عربی tafsīr-u ibn-i ‘abbās = tanwīr-ul miqbās min tafsīr-i ibn-i ‘abbās ابن عباس، عبدالله بن عباس، 3 - 68 قمری ebn-e ‘abbās, ‘abd-ol-lāh ebn-e ‘abbās (625 - 688) تفسیری است منسوب به عبدالله ابن عباس. نافع بن ارزق سؤالاتی از ابن عباس درباره تفسیر آیات مختلفی از قرآن کریم نموده و به زعم خود استشهاداتى از کلام عرب در ضدیت آن معنی و تفسیر آورده و ابن عباس با استشهادات محکم و قوی‌تر از کلام عرب، ایرادات نافع را رد کرده و تفسیر خود را تاکید و تقویت نموده است. در منابع گفته شده صاحب قاموس، محمد بن یعقوب فیروزآبادی آن را جمع‌آوری نموده است، روش تفسیر بدین صورت است که نخست به ترتیب سوره‌های قرآن آیات را آورده، سپس به تفسیر آنها پرداخته است. این تفسیر به فیروزآبادی نیز نسبت داده شده است. چاپ: بولاق، در حاشیه المقد لتلخیص ما فی الوقت و الابتداء لشیخ الاسلام زکریا الانصاری، 464ص، 1290ق؛ بارها در بمبئی هند، بولاق مصر، و بیروت به چاپ رسیده است. آغاز: و صلى الله علی سيدنا محمد و آله أجمعين، أخبرنا عبدالله الثقة ابن المأمون الهروى قال أخبرنا أبى قال أخبرنا أبو عبدالله قال أخبرنا أبو عبید الله محمود بن محمد الرازی ... عن ابن عباس قال: الباء بهاء الله و بهجته و بلاؤه و برکته ... [دنا 120/3، با انتساب به ابن عباس و فیروز آبادی؛ الذریعة: 244/4؛ کشف الظنون: 502/1؛ معجم المطبوعات 158/1؛ معجم مصنفات القرآن کریم 223/2 و 224؛ الاوقاف العامة بغداد 72/1]