البداء

● البداء / کلام و اعتقادات / عربی al-badā' صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم، 979-1050 قمری sadr-od-dīn-e šīrāzī, mohammad ebn-e ebrāhīm (1572-1641) رساله استدلالی کوتاهی است در مسأله بداء، با استدلال به آیات و روایات مسأله بداء را برای حضرت باری تعالی اثبات کرده گفته است تنها از جهت معنی لغوی بداء بر خداوند محال است چون علم او به همه اشیاء محیط و هرگز چیزی از او پنهان نیست در حالی که معنی بداء در لغت «ظهور امر بعد ما کان خفیا» و این بر حضرت او محال است. در آن به اشعار فارسی از مولوی رومی و دیگران استفاده شده است. نامی از این رساله در الذریعة و کتاب‌شناسی جامع ملاصدرا نیامده است. آغاز: بسمله، لما امرنی من لم اقدر علی مخالفته ان ابین مسئله البداء مع الاحادیث الوارده فیه و بیان ما هو الحق فی المسئله فاجبت مسئوله ... انجام: ذلک فضل الله یوتیه من یشاء و من لم یحصل الله له نورا فماله ور و الحمدلله علی الاختتام و صلى الله علی خیر خلقه محمد و اله خیر الانام و السلام [ریحانه الادب 417/3؛ مکتبة امیرالمؤمنین 540/2]