بحرینیه

نویسنده می‌گوید تعدادی از عارفان مرا برانگیختند تا رساله‌ای در بیان طریق سلوک بپردازم چون اصرار زیاد بود من نیز دست به تحریر این رساله زدم. او در ابتداء سلوک را به دو صنف تقسیم می‌کند صنفی که مورد نظر قومی است که می‌گوید سلوک باید در ریاضیات سخت انجام گیرد و با اذکاری همراه باشد که خود اختراع کرده‌اند و صنفی که معتقدند طریق به سوی خدا منحصر در اداء جمله‌ای از اعمال ظاهریست فقط با اتصاف به اخلاق رذیله و صفات ذمیمه چون حسد و ریا، او بعد از این می‌گوید من در این رساله راه نجات را باز می‌گشایم و در «وصل» و «فصل»های خود نجات بشری را نشان می‌دهم ماحصل قول او این است که نجات در اداء اعمال ظاهری با اتصاف به اخلاق حمیده است. نام کتاب از متن به دست نیامد و این نام از پشت صفحه اول اخذ شده است. (انوار)