انوار المشارق

● انوار المشارق / ادبیات / فارسی anvār-ol mašāreq طغرای مشهدی، - 1100 قمری toqrā-ye mašhadī (- 1689) منشاتی است، که با وصف بهار و می و صراحی و مطرب و ساقی نامه آغاز می‌شود و می‌رسد به ستایش حضرت علی (ع) و پادشاه روزگارش، گویا شهزاد مرادبخش، که بلخ و بدخشان را گشوده است: شد بلخ به گرد سپهت زیر و زیر ×× گر نگریزد از تو، ندرخان چکند آغاز: اگر به آسمان فصاحت ضیا نمی‌داد در خاور زمین انشا از صبح بلاغت پرتو نمی‌فتاد. ای جوش دل صراحی و جام از تو ×× شور سر نقل پخته و خام از تو انجام: چون ساقی دوران دهدش باده عیش ×× ساغر زهلال عید در چنگش باد چاپ: کانپور، سنگی، 1266ق، وزیری بزرگ، 7ص (رسائل طغرا: صص 94-100)؛ 1302ق./1885م؛ 1288ق./1871م؛ لکهنو، سنگی، 1281، وزیری بزرگ، 7ص [دنا 2/ 265؛ الذریعة 649/9]