انوار العرفان

● انوار العرفان / عرفان و تصوف / فارسی anvār-ol ‘erfān عارف اسفراینی، اسماعیل بن قربانعلی، 1220؟-1288 قمری ‘āref-e esfarāyenī, esmā‘īl ebn-e qorbān-‘alī (1806-1871) کتابی است آمیخته به عرفان و با عناوین «نور» دارای «مقدمه» و سه «مقصد» و «خاتمه»: مقدمه در امور عامه و مشتمل بر 24 «نور»؛ مقصد اول در شناخت ذات و صفات مبدأ تعالی در 17 «نور»؛ مقصد دوم در بیان اقسام ممکنات و صدور معلولات و نبوت و امامت در 43 «نور»؛ مقصد سوم در معاد و دارای 26 «نور»؛ خاتمه در بیان پاره‌ای از مطالب ضروریه: از حدوث زمانی عالم اجسام، حقیقت ملائکه و جن و شیاطین، سرادقات و حجب. آغاز: ستایش و سپاس خداوندی را سزاست که با آنکه احدیت ذاتش از شایبه کثرت مبرا است انجام: بواسطه علو مقامات معرفت است اللهم اجعلنا من اهل الحقيقة و المعرفة [دنا 255/2؛ فهرستواره منزوی 120/7]