انارة الطروس فی عبارة الدروس

● انارة الطروس فی عبارة الدروس / فقه / عربی inārat-uṭ ṭurūs fī ‘ibārat-id durūs حسینی نائینی، محمد بن محمد باقر، 1080؟-1140؟ قمری hoseynī nā’īnī, mohammad ebn-e mohammad bāqer (1670-1728) وابسته به: الدروس الشرعیة فی فقه الامامیة؛ شهید اول، محمد بن مکی (734-786) تاریخ تالیف: 26 جمادی الثانی 1114ق مؤلف قبلاً رساله‌ای به نام «عمدة الناظر فی عقدة الناذر» در عدم صحت نذری که معلق به بعد از مرگ انسان باشد نگاشته بود. سپس معاصری (که شاید همان کتاب «مراد المرید» تألیف شیخ علی کربلائی بوده) با استشهاد به عبارتی از دروس شهید اول در مقام رد بر مؤلف برآمده، مؤلف رساله حاضر را در رد بر وی نگاشته است، در چهار «فصل» و «خاتمه»: فصل 1. ناقص الاول است، لذا عنوان اصلی آن به دست نیامد؛ 2. نذر عتق، در چهار مقام؛ 3. نذر صدقه، در چهار مطلب؛ 4. قول مختار در این‌گونه نذرها؛ خاتمه مشتمل بر دو بحث. نویسنده در جایی از این کتاب اشاره به تألیف دیگرش به نام «شرح کبیر فوائد صمدیه» نموده است. صاحب الذریعه حدود 24 اثر از این مؤلف نام می‌برد که کتاب حاضر جزو آنها نیست. آغاز: احسن ما تزینت به صفحات الدروس وایمن ما تطرزت به وجنات الطروس حمدک اللهم علی ما فطرت علیه العقول. انجام: و نحو ذلک قریب من الحرام لاینبغی الاجتزاء بتجویزه علی المعصوم علیه السلام و لنختم الکلام بالسلام و الحمدلله السلام و قد تیسرالاختتام بتوفیق الملک العلام فاعتقت رقبة القلم عن رتبة الرقم ... و یهدی الی الحق المبین والحمدلله رب العالمین. [الذریعة 354/2]