الامتاع بالاربعین المتباينة بشرط السماع

● الامتاع بالاربعین المتباينة بشرط السماع / حدیث / عربی al-imtā‘ bi-l-arba‘īn-il mutabāyina bi-šarṭ-is samā‘ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، 733-852 قمری ebn-e ḥajar-e ‘asqalānī, aḥmad ebn-e ‘alī (1333-1449) تاریخ تألیف: آخر ربیع الثانی 811ق کتاب از اربعین‌های اهل سنت است و حاوی چهل و پنج حدیث است. کتاب در دیباچه چنین توصیف شده است: «فهذه اربعون حدیثا من مرویاتی العالیات اقتصرت فیها علی اعلا انواع التحمل و هو السماع دون الاجازات و المناولات و الوجادات و لم اعد راویا من رواتها فبرزت متونها بینات و اسانیدها متباینات و ابتدات بالحدیث المسلسل بالاولیه علی العادة ثم باحادیث العسره الساده ثم سردت اسما الباقین علی حروف المعجم الثمانیة و العشرین و ختمت حدثین عن ابن عباس و ابن عمر لیکمل فیها التخریج عن العبادلة المشهورین و تحملت علی الاحادیث فاوضحت عللها و نقیت خللها و شرطت التباین و الاتصال فی اصولها دون الطرق التالیه لها». حدیث اول آن این است: «ان رسول الله صلی الله علیه و سلم قال الراحمون یرحمهم الرحمن تبارک و تعالی ارحموا من فی الارض یرحمکم من فی السما». مؤلف، این کتاب را در شانزده مجلس بر شهاب الدین احمد بن ابی بکر موصیری املاء کرده است. آغاز: الحمدلله الذی علا بصفاته المباینة لصفات المخلوقات چاپ: قطر، دوحه، دار الثقافة، 1409ق. [دار الصدام ص 61؛ معجم المؤلفین 20/2؛ کشف الظنون 168/1؛ ابن حجر 399/1]