امامت

● امامت / کلام و اعتقادات / فارسی imāma طبری، حسن بن علی، ق7قمری tabarī, hasan ebn-e ‘alī (- 13c) مترجم: واعظ کاشانی، محمد حسن ق14قمری وابسته به: کامل بهائی= کامل السقیفه؛ طبری، حسن بن علی(7-) متن از عماد الدین حسن فرزند علی طبری مازندرانی همروزگار خواجه طوسی (د: 672ق/1273م) که کتابی در امامت به نام «کامل بهائی» به دستور بهاء الدین محمد (الذریعه) نگاشته است. تحریر آن از واعظ کاشانی، رضی الدین عبدالملک شمس الدین اسحاق فرزند فتحان واعظ قمی کاشانی که می‌گوید این کتاب (کامل بهائی) میان شیعیان متداول بود ولی چون بیشتر کتاب و روایت‌هایش عربی بود، آن را به فارسی ترجمه کرده و ضمیمه متن گردانیده و دیباچه ای بر آن افزوده است. پس این ویرایش دربرگیرنده متن کار طبری از دیباچه تا پایان و ویرایش واعظ کاشانی. در پایان حدیث ششم از یک مراسم عروسی یاد می‌کند: مصنف این کتاب حسن بن علی بن محمد بن الحسن الطبری المازندرانی می‌گوید، در 673 در شهر اصفهان در عشر محرم روز دهم، به وقت زوال ... که به عروسی می‌خرامیدند. (احمد منزوی) آغاز: سبحان یکی پادشاهی که بساط عظمت او دراوام انس وجان نگنجد که ولایحیطون به علماء کیفیت وکمیت درعتبه جلال او موهوم وممکن نباشد ... حمدنا معدود وثناء نا محدود مر واجب الوجود مطلقی است که مبدع بدایع [الذریعة 252/17؛ فهرستواره منزوی 127/9]