امالی (ترجمه)

● امالی (ترجمه) / شرح حدیث / فارسی amālī (t.) حسینی عریضی، علی بن محمد، ق 11 قمری hoseynī ‘arīzī, ‘alī ebn-e mohammad (- 17c) وابسته به: الامالی = المجالس = امالی صدوق = عرض المجالس؛ شیخ صدوق، محمد بن علی (311-381) ترجمه امالی ابن بابویه قمی که در 97 مجلس است به‌دستور شاه روزگار خود به فارسی روانی درآورد. او در رشته سند میان نام پسر و پدر به‌جای «ابن» واژه «پسر» گذاشته است. در الذریعه دو کس مترجمان امالی قمی دانسته شدند: یکی سید علی بن محمد بن اسدالله امامی عریضی سپاهانی شاگرد آقا حسین خوانساری (- 1098) که اشارات و شفا و هشت کتاب حدیث را به نام «هشت بهشت» به فارسی درآورد؛ دیگری سید صادق بن سید حسین توشخانگی که ترجمه خود را در طوس به‌سال 1301 نوشته است (الذریعه 78: 4 و 81 و 82). این نسخه ما گویا از همان عریضی باشد و به‌گواهی آغاز آن که جز آن چیزی است که در الذریعه برای ترجمه توشخانگی آمده ترجمه او نخواهد بود.