الی طریق الحق

● الی طریق الحق = رسالة الی فخرالدین الرازی = رسالة الدواء ای التریاق = رسالة الدعوة الی طریق العلم = رسالة فی معرفة الیقینیة و الوسائل المؤدية اليها / عرفان و تصوف / عربی ilā ṭarīq-il ḥaqq = r.-un ilā faxr-id-dīn-i rāzī = r.-ud dawā’ ay at-taryāq = r.-ud da‘wa ilā ṭarīq-il ‘ilm = r.-un fī ma‘rifat-il yaqīnīya wa-a wasā’il-il mu’addīya ilay-hā ابن عربی، محمد بن علی، 560-638 قمری ebn-e ‘arabī, mohammad ebn-e ‘alī (1166-1241) یکی از شاگردان فخر رازی که با ابن العربی دوستی داشته برای او حکایت کرده که رازی روزی بر منبر گریست و شاگردان از او سبب گریه پرسیدند پاسخ گفت در مسئله‌ای که 30 سال اعتقادی داشتم اکنون برایم مسلم شد که اعتقاد 30 ساله من در آن مسئله خطا بوده و گریه‌ام از آن است که شاید همین عقیده که اکنون دریافتم نیز خطا باشد. محی الدین این نامه را به رازی نوشته و به‌استناد همین گفته، او را به ترک علوم نظری و مباحث فکری و اتخاذ طریقه ریاضت و سلوک و خلوت خوانده است. ابن عربی در اوایل این نامه از غزالی با عنوان «سیدنا ابوحامد» یاد کرده و او را از خود دانسته است. در جایی دیگر می گوید: «از چه رو در این ورطه مانده‌ای و در راه ریاضت‌ها و مجاهدات و خلوات که با سنت رسول (ص) مطابق است وارد نمیشوی». آقای سید محمد باقر سبزواری بخشی از این نامه را ترجمه کرده و این ترجمه را در ضمن 14 رساله به چاپ رسانیده‌اند. مایل هروی در شرح حال فخر رازی از این نامه یاد کرده و نوشته در کشکول بهائی نقل شده و نیز گوید معلوم نیست فخر رازی، به این نامه محی الدین جواب داده یا نه. آغاز: الحمدلله و سلام علی عباده الذین اصطفی ... أما بعد فانا نحمدالله الیک الذی لا اله الا هو قال رسول الله اذا أحب احدکم اخاه فلیعلمه ایاه و أنا احبک. انجام: الاذعان للحق و التسلیم له ان لم یکن الایمان به و هذا تمام الرسالة و الله ولی الکفایة و التوفیق و الصلوة و السلم علی نبیه و صفیه محمد و آله و عشیرته. چاپ: در کشکول شیخ بهائی (ص 6-353) تهران، 1321؛ در ضمن رسائل ابن عربی، دار احیاء التراث العربی، بیروت [شرح حال فخر رازی از مایل هروی چاپ افغان ص 112؛ ریحانة الادب 255/5؛ رسائل ابن عربی، چاپ بیروت]