ابتدا نامه

● ابتدا نامه / شعر / فارسی ebtedā-nāme سلطان ولد، احمد بن محمد، 623 - 712 قمری soltān valad, ahmad ebn-e mohammad (1227 - 1313) سال تألیف: 4 جمادی الثانی 690ق مثنوی مفصلی است که فرزند مولوی درباره حالات عرفانی پدرش و ارتباط او با شمس تبریزی و صلاح الدین زرکوب و دیگران سروده و در لابه‌لای آن به سبک پدر خود آیات و روایات و حکایاتی را نقل کرده و به تفسیر آنها پرداخته است. آغاز کتاب: زنده از وی زمین و هفت فلک ×× آدمی و پری و دیو و ملک / نور چشم و دل است و عقل و روان ×× نیست چیزی از او تهی به جهان انجام کتاب: در زمین بود کمتر از ناهید ×× بر فلک رفت باز شد خورشید / لفظ خورشید شعر تفهیم است ×× ورنه این لفظ ترک تعظیم است [الذریعة 9/1279؛ نسخه های خطی، منزوی 2/1017؛ ریحانة الادب 2/218؛ هدية العارفین 1/104؛ فهرستواره منزوی 7/35 (2 نسخه)]