الفت نامه

● الفت نامه = محبت / اخلاق / فارسی olfat-nāme = mohabbat فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی، 1006-1091 قمری feyz-e kāšānī, mohammad ebn-e šāh morteza (1598-1680) رساله کوتاهی است در فواید الفت دینی و ترغیب مردم به برادری و یکرنگی در دویست بیت. مؤلف انگیزه خود را چنین بیان می‌کند: «طریقه جمعیت و الفت و مرافقت و اخوت در دین در زمان ما مندرس شده و قلوب اکثر اهل ایمان را با یکدیگر تنافری و تخالفی روی داده و نفاق و ریا در میان اکثر مردم شایع شده به حیثیتی که سه کس بلکه دو نیز نادر یافت می‌شود که میان ایشان مصادقتی بی ریا و نفاق باشد از برای خدا به جهت امر دینی». وی می‌کوشد تا بعد از تعیین جماعت اخوان و ضبط عدد ایشان، قواعد و قوانینی چند بر وفق شریعت و طریقت در میان آنها مقرر دارد که از آنها تجاوز جایز نشمرند و در هنگام تجاوز و تخطی از آنها، یکدیگر را مؤاخذه نمایند. در آخر چهل و یک لقب برای کسی که می‌خواهد وارد دایره الفت شود، بر می‌شمارد. آغاز: بسمله، ربنا الف بین قلوبنا و قلوب اخواننا بحبل طاعتک و طاعة الرسول و اعنا و ایاهم علی اداء الحقوق ... محقق است که جناب حق انجام: نمی‌بینم بجز تو همدمی ای فیض در عالم ×× بیا دمساز هم گنجینه اسرار هم باشیم. و هو العلیم چاپ: به انضمام آیینه شاهی و ترجمة الصلاة، شیراز، بی نا، 1320، 10 ص؛ به انضمام ده رساله محقق بزرگ فیض کاشانی، به کوشش رسول جعفریان، اصفهان، مرکز تحقیقات علمی و دینی امیرالمؤمنین علی، 1371، صص 220-203 [فهرست‌های خودنوشت فیض کاشانی ص 141؛ الذریعة 115/16 و 293/2؛ فهرستواره منزوی 326/6]