الالفاظ المختصرة

● الالفاظ المختصرة / لغت / عربی، فارسی al-alfāẓ-ul muxtaṣara تاریخ تألیف: قرن 6 فرهنگ‌نامه‌ای عربی به فارسی است که از ترتیب خاصی تبعیت نمی‌کند و فرهنگ‌نامه‌ای شبیه فرهنگ بیهقی است و در مواردی لغات مشابهی در هر دو دیده می‌شود. این فرهنگ دربرگیرنده تعداد محدودی از لغات عربی و قرآنی است که به فارسی ترجمه شده و در برابر هر واژه عربی، یک یا چند واژه فارسی قرار می‌دهد و گاه در برابر چند واژه عربی یک واژه فارسی که این مسئله در شناخت و بررسی مترادفات لغات عربی و فارسی مفید است. مؤلف در صورت تشابه معنی کلمات و ذکر کلمات مشابه از عبارت «مثله» استفاده کرده و گاه در برابر کلمات مفرد، جمع آنها را نیز ذکر کرده است. آغاز: اطال الله بقائه = دراز کند خدای تعالی زندگانی او. الشيخ = خواجه. الجليل = بزرگوار، الاجلاء = ج انجام: مساهنه = سال به سال چیز دادن. شنیع = زشت. شنعت = آواز بلند کردن. تمت الالفاظ المختصرة چاپ: به کوشش الهه روحی دل، میراث اسلامی ایران، دفتر دهم، 1378ش [نسخه‌های منزوی 3: 1961-2046]