اقبال نامه جهانگیری

● اقبال نامه جهانگیری = جهانگیر نامه / تاریخ هند /فارسی eqbāl-nāme-ye jahāngīrī = jahāngīr-nāme نخشبی، محمد شریف معتمد، -1049 قمری naxšabī, mohammad šarīf-e mo‘tamed (-1640) اهدا به: جهانگیر پادشاه (1014-1027ق) تاریخ تألیف: 1029ق (پانزدهمین سال پادشاهی جهانگیر)؛ محل تألیف: کشمیر مؤلف در دیباچه از «اکبرنامه» علامی و «طبقات اکبری» خواجه نظام الدین احمد و خواجه عطا بیگ قزوینی یاد کرده و خاطر نشان می‌کند که هر یک از ایشان به اندازه توانایی خود نگاشته بودند، اما کارهایشان فراگیر نبود، لذا وی نوشته‌های آن سه تن را با یکدیگر سنجیده و درستش را برگزیده و این کتاب را نگاشته است، در سه جلد: 1. نیاکان جهانگیر از تیمور (771-807ق) تا جهانگیر با اندک تصرفی در آنچه شیخ علامی نوشته بود؛ 2. رویدادهای روزگار اکبر پادشاه (963-1014ق)؛ 3. رویدادهای روزگار جهانگیر (1014-1027ق). با سربندهای «ذکر». آغاز: جلد 1: منتهای نامتناهی خدای را بی همتا که ما را خلعت جلد 2: سلسله انتظام کارگاه آفرینش که به ظهر حقیقت نمای جلد3: شایسته سریر سلطنت و فرمانروائی و زیبنده افسر خلافت و کشور گشائی بلند اقبال تواند بود که نهال مرادش از جویبار رحمت ایزدی سرسبز و شاداب باشد و نخل دولتش در گلشن عدالت سر برکشد. چاپ: این کتاب در کلکته به چاپ رسیده است [نسخه‌های منزوی 4576/6 (51 نسخه)؛ الذریعة 266/2؛ مشار فارسی 453/1؛ فهرستواره منزوی 1129/2؛ مشترک پاکستان 422/10(37نسخه)؛ دنا 77/2 (10 نسخه)]