اغراض ارسطاطالیس المنطقیة

● اغراض ارسطاطالیس المنطقیة / منطق / عربی agrāḍ-u arisṭāṭālīs al-manṭiqīyya ابن زرعه، عیسی بن اسحاق، 371-448 قمری ebn-e zor‘a, ‘īsā ebn-e esḥāq (982-1057) عبدالرحمن بدوی در فهرست آثار ارسطو (مجله معهد المخطوطات 1: 222) از نسخه بهار هند یاد کرده و آن را مانند فهرست‌نگار در شمار ترجمه یا تلخیص اثر منطقی ارسطو پنداشته و گفته است که نسخه را ندیده و درست نمی‌داند که آن چگونه است. ولی در مجموعه متون و مقالات تحقیقی «منطق و مباحث الفاظ» (چاپ 1353 ص 65-82) مقالتی به نگارش در آمده و نوشته شده است که این گزیده‌ای از شرح ابوالفرج ابن الطیب است، گویا از خود او. بدوی این سخن را درباره نسختی می‌آورد که می‌گوید در هند دیده‌ام که شاید همان نسخه بهار باشد. پیش از او استرن و پس از او کوامی جیکی هم گفته‌اند که این کتاب گزیده شرح این ابن الطیب است ولی درست نیست. دوازده نسخه دیگر هم از اغراض من می‌شناسم و از همه اینها در گفتارم در «روش منطقی فارابی و پیشروان و پیروان او» در مجله دانشکده ادبیات مشهد (14: 1ص 45-47 سال 1357) و در دیباچه منطق ابن مقفع چاپ همین سال (ص 35-37) یاد کرده ام. (دانش پژوه) [منابع یاد شده در فهرست بهار 322/2 ش 283 به نام فارابی]