اعمال شهور ثلاثة

● اعمال شهور ثلاثة = ادعية الشهور الثلاثة / دعا / فارسی و عربی a‘māl-e šohūr-e salāse = ad‘īyat-š šuhūr-iṯ ṯalāta حسینی، محمد بن عبدالرحیم، ق 11 قمری hoseynī, mohammad ebn-e ‘abd-or-rahīm (-17c) اهداء به: شاه طهماسب اول رساله‌ای متوسط در اعمال و اذکار و نمازهای وارده در سه ماه رجب و شعبان و رمضان، دارای یک «مقدمه» در فضیلت روزه و نافله در اول ماه و سه «باب»: 1. آنچه تعلق به ماه رجب دارد و در دو «فصل»: فصل اول در بیان آنچه تعلق به این ماه دارد علی العموم، دویم در آنچه تعلق به هر شب و روز دارد به‌خصوص؛ 2. آنچه تعلق به ماه شعبان دارد، در دو «فصل»: اول در آنچه تعلق به این ماه دارد علی العموم، دویم در بیان آنچه به هر شب و روز تعلق دارد؛ 3. آنچه تعلق به ماه مبارک رمضان دارد و در دو «مقصد» و «خاتمه»: مقصد اول در بیان آنچه تعلق به این ماه دارد به‌طریق عموم و در پنج «فصل»است، مقصد ثانی در بیان آنچه در روزها و شب‌های این ما[ه] بجای باید آورد و به‌خصوص و در سه «فصل»، خاتمه در بیان عمل شب عید و روز آن، تتمه بدانکه چون روز نیروز در ماه رمضان واقع می‌شود. آغاز: شکر و سپاس بی قیاس مرآن معبودی راکه عبادتش موجب فیروزی عابدان و طاعتش سبب سرفرازی زاهدانست و درود نامعدود بر آن سید و سرور که عالم همه طفیل وجود اوست ... اما بعد چنین گوید اضعف عبادالله الغنی دوست محمد بن عبدالرحیم الحسین که بر ضمایر ارباب فهم ... [الذریعة 243/2؛ فهرستواره منزوی 123/9 (2 نسخه با عنوان «اعمال سه ماهه») و 102/7 (3 نسخه)؛ دنا 52/2 (21 نسخه)]