يتيمة الدرر و كريمة الفقر

● يتيمة الدرر و كريمة الفقر / مواعظ / فارسی yatīmat-od dorar va karīmat-ol faqr اصفهانی، جمال الدین محمد بن محمد، قرن 8 قمری esfahānī, jamāl-od-dīn mohammad ebn-e mohammad (- 14c) تاریخ تألیف: 797ق؛ محل تألیف: شیراز مؤلف می‌گوید در شیراز در سال 797ق مجموعه‌ای به خطوط اکابر به دستش رسیده بود و از روی آن، این کتاب را که در پند و موعظه است ساخته است و چنین نامیده و چنین است فهرست آن: فصل 1. در فضیلت علم و علماء؛ فصل 2. در فضیلت عقل و عقلاء. در آن از فرزندان خود محمد و محمود یاد کرده است. آغاز: بعد از تقریر مقاله و ترتیب این حواله می‌گوید مسود این بیاض ... که در شهور سبع وتسعين و سبعمائه چون از جور زمانه حایر ... و اسباب پریشانی مجتمع داشت ... انجام: خاتمت واسأل الله تعالى لنا ولكم معشر الاولاد فهم اسرار كلامهم ... بیت: پیام اهل دل است این سخن که سعدی گفت ×× نه هر که گوش کند معنی سخن داند چاپ: ایران، تهران، کتابخانه مجلس شورای اسلامی، 1390 شمسی، با مقدمه بهروز ایمانی، 1، وزیری، 167 ص، به صورت نسخه برگردان از نسخه ملک [نسخه‌های منزوی 5874؛ فهرستواره منزوی 699/6]