هشت بهشت

● هشت بهشت / اخلاق / فارسی hašt behešt واعظ تبریزی، محمد باقر، ق 11قمری vā‘ez-e tabrīzī, mohammad bāqer(- 17c) تاریخ تألیف: 24 رمضان 1036 یا دهه دوم شوال 1076ق؛ محل تألیف: اردبیل رساله‌ای است عرفانی در سیر و سلوک و یافتن راه حق، با نثری ادیبانه و نقل بعضی روایات و احادیث. مؤلف مطالب کتاب را در هشت «بهشت» و هر بهشت دارای یک «صراط» و یک «مفتاح» و یک «حدیقه» تدوین کرده است: بهشت 1. در طلب؛ 2. علم؛ 3. ایمان؛ 4. خشیت؛ 5. عمل؛ 6. زهد؛ 7. صبر؛ 8. عشق و محبت. وی در بخش پایانی کتاب یک طوبی در محبت آل رسول و فضایل ائمه افزوده است. آغاز: حمد و سپاس خالقی را که در قصر عصمت و جلالش هشت بهشت چون پرک کاهی بر خشت و چیزی بی وزن و حقیر است. انجام: با این کرم ار هشت بهشتم بخشی×× از رحمت بسیار تو بسیار کم استاتفق فراغی من شغل تألیف هذه الرسالة ... [فهرستواره منزوی 697/6 تاریخ تألیف را دهه دوم شوال 1076 آورده]