هزلیات

● هزلیات = نائیه = ماهور = کدار ماهور / عرفان و تصوف، طنز / فارسی hazlīyāt = nā’ebīyye = māhūr = kodār-e māhūr سید نصرالله، قرن 13 قمری seyyed nasr-ol-lāh(- 19c) رساله‌ای است عرفانی و رمزی با بیانی هزل‌گونه، دارای بیست و هفت«دره» و هر دره در بیست و هفت«شکاف»؛ که در نسخه‌های موجود فقط‌دره نخست آمده؛ فهرست رساله آن‌گونه که در پایان نسخه آمده چنین می‌باشد: شکاف 1. ذکر مقامات سلوک نائیه؛ 2. صفات نشأتین؛ 3 یا 5. در تحقیق معنی دین؛ 4 یا 7. در نکوهش صفات حمیده؛ 5 یا 9. در حقیقت توحید؛ 6 یا 11. در صراط و میزان؛ 7 یا 13. در نشان بی نشان و کیفیت امکان رؤیت؛ 8 یا 15. در نسب ولی و انقسام خلایق؛ 9 یا 17. در تعداد طوایف جنبندگان؛ 10 یا 19. توکل؛ 11 یا 21. ذکر و فکر؛ 12 یا 23. برهان عدل؛ 13 یا 25. اسم اعظم؛ 14 یا 27. شراب و کیفیت آن. در الذریعه و فهرست نسخه‌های خطی فارسی به عنوان هزلیات و در نسخه مرعشی به عنوان نائیه، ماهور و کدار ماهور، آمده است، در الذریعة نیز چنین آمده: «هزلیات نصرالله کلها فی مصطلحات سلاق الجبال»، مقالات نائب با دهلپوز و قصه گرمابه و بنگی یا کدار ماهور منظوم .(سید محمود مرعشی) آغاز: یا من البسنا لباس الكفر و النفاق ... پس ابراز براز شقاء مبرز عهد را ... دانسته باید که این سطور ماهوریست در او 27 دره منظور نخستین را با قدم‌تقریر پیمایش رود. پای را نگاشتن نیاورد دره اول بر 27 شکاف محتوی ... مصدر به کریوه و ختم به گذاری شد [الذریعة 221/25؛ فهرست نسخه‌های خطی فارسی 3652/5]