هداية الطالبين فی معرفة الانبیاء المعصومین و الائمة الهادین

● هداية الطالبين فی معرفة الانبیاء المعصومین و الائمة الهادین / کلام و اعتقادات / فارسی hedāyat-ot tālebīn fī maʻrefat-el anbīyāʼ-el maʻsūmīn va-l aʼemmat-el hādīn سبزواری، هادی بن مهدی، 1212 - 1289 قمری sabzevārī, hādī ebn-e mahdī (1798 - 1872) اهدا به: ناصرالدین شاه قاجار (1264-1313ق) و وزیرش آقاخان نوری تاریخ تألیف: 8 رجب 1274ق رساله‌ای است استدلالی در نبوت و امامت دردو«باب»، هر باب بر چند فصل و هر فصل بر چند «هدایت»: باب 1. در نبوت؛ باب 2. در امامت. مؤلف این رساله را به خواست ناصرالدین شاه قاجار تألیف کرده و بنا بر توصیه میرزا آقا خان نوری - که در آن وقت صدر اعظم بوده است - آن را موجز و به زبان فارسی و نزدیک به افهام عامه نگاشته است. آغاز: بسمله. سپاس ایزدی را که آنجا که او موجود است هیچ موجودی را وجودی نیستو در مشهد شهودی که او مشهود است هیچ شاهدی را نمودی نه ... اما بعد چنین گوید العبد المفتاق ... الهادی بن مهدی السبزواری. انجام: پس او است قائم بذاته بقول مطلق فهو القيوم تعالى شانه و القائم قائم به و هو القيم بامره غیبا و شهاده و الحمدلله اولا و اخرا و العظمة له باطنا و ظاهرا و الصلوة و السلام علی محمد و آله دائما متواترا. [الذریعة 182/25؛ اعیان الشیعة 234/10-235؛ مجله جلوه 284/1 و 195/2؛ فهرستواره منزوی 1831/3 و 607/9]