هجویات

● هجویات / شعر / فارسی hajvīyāt صادقی افشار، صادق، 940 - 1022؟ قمری sādeqī-ye afšār, sādeq (1534 - 1614) دارای ترجیع‌بند (... نامه» سپس دو مثنوی در هجو و یک ترجیع در هجو هر سه بی عنوان (در نسخه) سپس عنوان‌های: در هجو یکی از خوشنویسان حکمی، هجو یکی از منافقان کوچک، ایضا فی الهجاء، هجو هلاکی همدانی که او را به محمود پساخانی مانند کرده است با تخلص صادقی و نام هلاکی، سپس شش رباعی در هجو سومی با عنوان «مذمت یکی از خوشنویسان حکمی» آنگاه عنوان‌های: هجو رشوه خواران، هجو یکی از وزراء که ترجیع‌بندی است با تخلص صادقی، قطعه ای هم در هجو، هجوریش، جهت متولی شاه طور گفته، به میرزای عالیمان نوشته شد با تخلص صادقی، به یکی از زرگران نوشته شد، در رفع سوال یکی از شعراء نوشته شد، هم در این معنی گفته شد از شاعر، بیکی از ساده خواران، در سفارش پهلوانی نوشته شد، به یکی از شعراء نوشته شد، به حکیم رکنا نوشته شد، در خواهش یکی از یاران نوشته شد، به پوستین دوزی نوشته شد، در موعظه گوید، به یکی از منافقان نوشته شد، تضمین: ای صادقی ار قیمت فضل و هنر این است ×× دردهر به خواری ابد الدهر بمانی / بشکن قلم بخردی و صفحه بسوزان ×× بشنو که چه خوش گفت سخن دان معانی ×× رو مسخرگی پیشه کن و مطربی آموز. در جواب هجو یکی گفته شد، به میرزا محمد حسین نوشته شد، به یکی از شعراء نوشته شد، به حضرت شیخ بهاء الدین نوشته شد با تخلص صادقی، در عذرخواهی به یکی از یاران نوشته شد، به یکی از یاران نوشته شد، حضرت اعتماد الدوله، هجو محمد بیک مذاقی.