ولد نامه

● ولد نامه = مثنوی ولد = مثنوی بهاء الدین ولد / شعر / فارسی valad nāme = masnavī-ye valad = masnavī-ye bahā’-od dīn valad سلطان ولد، احمد بن محمد، 623 - 712 قمری solṭān valad, aḥmad ebn-e moḥammad (1227 - 1313) تاریخ تألیف: 690ق مثنوی عرفانی است در سه دفتر، که دفتر اول هم وزن الهی نامه عطار یا حدیقه سنایی در بحر خفیف سروده شده و در سال 690 پایان یافته است. دفتر دوم هموزن مثنوی معنوی پدرش در بحر رمل مسدس مقصور یا محذوف سروده شده و دفتر سوم مانند دفتر دوم در وزن مثنوی معنوی، که در حقیقت بسط و تفصیل مطالب دو دفتر پیشین است. هر یک از دفترها در حدود ده هزار بیت است، با پیشگفتاری کوتاه به نثر. آغاز1: ابتدا می‌کنم بنام خدا ×× موجد عالم فنا و بقا/ آنگه نه ضد بود، نه ند او را ×× نیستش کس شریک، در دو سرا آغاز 2: ابتدا از نور بخش شمع جود ×× آنکه صنعش را فلک آرد سجود آغاز 3: شاه منم شاه منم در دو سرا ×× ملک بخشم بگدا دفع کنم رنج و بلا چاپ: دفتر یکم به کوشش زنده یاد جلال الدین همایی 1315خ/1355ق چاپ شده [الذریعة 1279/9؛ فرهنگ سخنوران ص 274؛ دیوان سلطان ولد (مقدمه ص هفت)؛ مشترک پاکستان 374/7؛ نسخه‌های منزوی 3304/4]