وسیلة النجاة

● وسیلة النجاة / فقه / فارسی wasīlat-un najāt سلطان محمد میرزا قاجار، 1227؟ - 1292 ؟ قمری soltān mohammad mīrzā qājār (1812 - 1875) مؤلف این رساله را که در آداب نماز به مذهب شافعیه است به جهت شیعیانی نوشته است که درمیان اهل سنت زندگی می‌کنند وباید تقیه کنند. همان‌گونه که می‌گوید: «چنین گوید بنده هیچ ندان ... که در طی سیاحت روم مدتها با اکابر اهل جماعت به سر می‌بردم. شدت عناد آنها را با سلسله جعفری مشاهده کردم با آن که تقیه از واجبات است کمتر کسی را دیدم مراقبت در این امر واجب نموده یا اطلاعی از امور اهل جماعت داشته باشد و هنگام ضرورت خود را از مهلکه و شر آنها نجات دهد. بر خود حتم دیدم رساله‌ای مختصر ترتیب دهم تا از ملاحظه آن آگاهی از رسوم عبادت آنها یافته، چون هیچ یک از عبادات آشکارتر از صلوة نبود اکتفا به ذکر آداب نماز و تهیه آن نموده، خود مسائل مذکوره را از شیخ و سیم سنه‌ای که از علمای مشهور شافعی است تحصیل کرده شروع در نگارش این رساله نمودم و چون به دست‌آویز این مختصر به جهت عباد از شر مخالفین نجات به هم خواهد رسید او را موسوم به وسیلة النجاة نامیدم». آغاز: حمدا له ثم حمدا له ابلغ حمد واجله وصلوة وسلاما على من بالهدى ودين الحق ... درهنگام سیاحت مدت ها با اهل جماعت به سر می‌بردم انجام: واگر مایع متنجس آب باشد به زیاد کردنش به حدی که تغیر دررنگ و طعم وبویش باقی نماند پاک می‌شود به شرطی که بعد اززیاد شدن کمتر از دو نباشد اگر کمتر باشد پاک نمی‌شود.