وجودیه

● وجودیه / عرفان و تصوف / فارسی vojūdyye همدانی، علی بن محمد، 714 – 786 قمری hamadānī, ‘alī ebn-e mohammad (1315 - 1385) گویا سه رساله درباره وجود از وی در دست هست. در این یکی نخست وجود را به قدیم و حادث (واجب و ممکن) بخش کرده، سپس مراتب سه گانه وجود را ــ نورانی (روحی)، ظلمانی (جسمی) و برزخی (ملکوتی) ــ گفته، آن گاه نور مطلق را که همان وجود قدیم (واجب) است گزارش کرده است.(احمد منزوی) آغاز: بدانک وجود منقسم می‌شود به وجود قدیم عز شأنه و وجود حادث، که متکلم آن را واجب و ممکن می‌خواند. وجود حادث را سه مرتبه است: نورانی و ظلمانی و برزخی. اول مرتبه وحی بود، دوم جسمی، سیوم ملکوتی. انجام: و صفات آن حضرت کنند و زبان حال بلبلان حدایق اسرار نغمه ... جعلنا و ایاکم.