نهاية الاقدام فی بیان وجوب المسح علی الأقدام

● نهاية الاقدام فی بیان وجوب المسح علی الأقدام / فقه / عربی nihāyat-ul aqdām fī bayān-i wujūb-il masḥ ‘ala-l aqdām شوشتری، نورالله بن شرف الدین، 956 - 1019 قمری šūštarī, nūr-ol-lāh ebn-e šaraf-od-dīn(1550 - 1611) وی باتحقیقات عمیق و دلایل متقن و بررسی اقوال فقهای شیعی وسنی وجوب مسح پارا ثابت وقول شستن رامردود دانسته و به گفته او: «القول بالغسل من تحریفات عبدة العجل» است. نامبرده پس از خطبه و مقدمه درباره آیه شریفه وضو چنین می‌نویسد: «قال الله تعالى فی سورة المائدة یاایهاالذین آمنوا اذا قمتم الى الصلوة فاغسلوا وجوهکم و ایدیکم الى المرافق و امسحوا برؤسکم و ارجلکم الى الکعبین الآیة اعلم ان صریح الآیة یدل علی وجوب مسح الرجلین کماری عن الشعبی انه قال نزل القرآن بالمسح و الغسل سنة و لذلک ذهب الیه عبدالله بن عباس و عبدالله بن مسعود و سلمان الفارسی و ابوذر و عمر و انس بن مالک و أئمة اهل البیت علیهم السلام و انعقد علیه مذهب شیعتهم الامامیة ومن الفقهاء ابوالعالیة و عکرمة و الشعبی و ذهب الحسن البصری و ابن جریر الطبری من ائمة الشافعیة وابوالجبائی و اتباعهم الى التخییر و ذهب داود من الطاهریة الى انه یجب الجمع بینهما و هوقول الناصر من ائمة الزیدیة بل لیس فی الصحاح الست مایؤذن بتحتم الغسل علی ماذهب الیه جمهور اهل السنة و انما الذی یوجد فیها یشعر بالمسح کما سیجیء بیانه...». (براتعلی غلامی مقدم) آغاز: الحمدلله الذی رفع أیدی حججنا علی الخصام و ثبت أقدامنا حیث دحضت أقدام کثیر من الأقوام انجام: و الصلاة و السلام علی نبینا و آله الطهرالکرام الى یوم یؤخذ بالنواصی و الأقدام